سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

دریغ از یک جو دلواپسی

دریغ و صد حیف که آن زمان نه کسی دلواپس می شد و نه کسی نگران. تلاش حامیان دولت عدالت گستر چنان عمیق و وسیع بود که حتی اگر « یکشنبه های سیاه» هم پیش می آمد همه مقصر بودند جز دولت مطبوعشان.

 

خرداد 6 سال پیش در همین ایام بود که مردی رو به دوربین صدا و سیما به قول خودش پرونده هایی را رو کرد که تا به حال کسی رو نکرده بود. مردی که به گمان خودش، اطرافیانش و رسانه های حامیش آمده بود تا همچون رابین هود حق مظلومان و فقرا را از ثروتمندان و اغنیا بگیرد و در این مسیر اگر با تهمت وافترا هم کار پیش می رفت ایرادی نداشت، به هرحال هدف از وسیله مهمتر بود. مردی که رو به روی مردم نشست و از کسانی به عنوان مفسد مالی نام برد که حق دفاع از خود به همان شکلی که متهم شدند نداشتند. مردی که به قول علی مطهری با سخنان خود در پیش آمدن آنچه از آن با عنوان فتنه 88 یاد می شود بی تاثیر نبود. اما روزگار همیشه آنطور که ما می خواهیم نمی چرخد و چرخشش می تواند خیلی چیزها را تا 180 درجه هم تغییر دهد. همان مردی که آمده بود تا دشمن تزویر و فساد باشد همزمان با رفتنش اما شاهد باز شدن پرونده هایی بود که مستقیم یا غیر مستقیم به عمر 8 ساله دولتش که بارها و بارها از آن به عنوان پاکدست ترین دولت تاریخ یاد می شد، ارتباط داشت. هنوز دولت تدبیر و امید انتخاب نشده بود و هنوز در دولت مهرورز بودیم که رسانه های مختلف برخی از نمایندگان مجلس بارها و بارها از وجود جریان های نامشروع مالی در دل دولت یا اطرافیان رئیس جمهور خبر دادند. گزارش های متعددی که از مسئولان بلند پایه دولت پیرامون بسیاری پول های ناپدید شده یا حیف و میل بیت المال سوال می کردند و جوابی جز لبخند، عصبانیت و گاها تهدید به شکایت یا توقیف نمی شنیدند. نام حمید بقایی، سعید مرتضوی، بابک زنجانی، محمدرضا رحیمی و تعدادی دیگر از کسانی که با دولت یا مسئولان دولتی در ارتباط بودند بارها وبارها در کنار سوالات رسانه ها پیرامون برخی فعالیت های سوال برانگیز آمده بود. پیگیری رسانه ها و معدود نمایندگان سوال کننده اما تنها به مسائل مالی محدود نبود و شامل مدارک دانشگاهی و برخی جنبه های دیگر نیز می شد. اما دریغ و صد حیف که آن زمان نه کسی دلواپس می شد و نه کسی نگران. تلاش حامیان دولت عدالت گستر چنان عمیق و وسیع بود که حتی اگر « یکشنبه های سیاه» هم پیش می آمد همه مقصر بودند جز دولت مطبوعشان. امروز اما آن سوالات تبدیل به پرونده های قضایی شده است که یکی یکی دامن مسئولان دولت قبل را پیرامون مسائل مالی یا سایر فعالیت هایشان می گیرد. مسئولان دولتی که آمده بودند تا به قول خود دزدان بیت المال و خطاکاران را در محضر افکار عمومی محاکمه کنند، امروز با به جای گذاردن اقتصادی ویران شده برای دولت یازدهم، خود باید پاسخگوی کارهای خود نه فقط در محضر افکار عمومی که در دادگاه صالحه زیر نظر قوه قضائیه باشند. در ماجرای پرونده مالی محمدرضا رحیمی که سخنگوی قوه قضائیه صراحتا اعلام کرده که وی « رشوه گرفته بود» شاهد بودیم که یار نزدیک محمود احمدی نژاد پس از اعلام حکم و واکنش دفتر رئیس جمهور سابق به آن مبنی بر برائت جستن از رحیمی و اعمالش، چگونه نامه ای منتشر کرده که در آن مسائل زیادی در دوره هشت ساله قبل که همان زمان رسانه ها و دلسوزان بارها و بارها هشدار داده بودند آمده بود. از رفتارهای فردگرایانه و تصمیمات الهام گرفته از اشخاص خاص تا برکناری ها و خیلی مسائل دیگر که قبلا هشدارش داده شده بود. امروز اما حمید بقایی نیز به گفته محسنی اژه ای بازداشت است. وی هنوز مجرم شناخته نشده است تا ما بتوانیم درموردش قضاوت کنیم و حقیقتا برخلاف شیوه دولت قبل، اخلاقا هم قبل از صدور حکم قضاوت کار درستی نیست. اما آیا اگر دولت قبل همان زمان به هشدارها توجه می کرد، منتقدان را که بسیاری از آن ها شامل دوستانش می شدند به انزوا نمی کشاند و همه را با چوب دشمنان قسم خورده عدالت نمی راند، امروز بازهم اخبار بازجویی، احضار، زندانی شدن و بازداشت مسئولان بلند پایه دولت قبل را می شنیدیم؟ حتی اگر بخواهیم از خطاهای دولت هم چشم پوشی کنیم ( که خوشبختانه قوه قضائیه با عزم جدی خود نشان داده که چشم پوشی نمی کند)، می توان از خطای حامیانی که آن زمان سکوت کرده و امروز دست پیش را می گیرند تا پس نیفتند هم چشم پوشی کرد؟ کسانی که نشان دادند منافع دوره ای و حزبیشان همیشه بر منافع ملی و حمایت از حقوق بیت المال چربیده است.

19 دی

 

telegram 19dey.com
شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢٢-٠٣-١٣٩۴, ٢٠:٢٨

   

پر مبحث ترین ها