سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

کش و قوس ملت در پرونده بنزین ملی

بروز شده : ٣-٠۴-١٣٩٣, ١١:١١    نسخه چاپی    
واکنش مرضیه وحید دستجردی، وزیر بهداشت دولت دهم با این جمله که موضوع بالا بودن میزان بنزن در بنزین‌های داخلی و آمار مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا را باید بررسی کنیم و بعد از تحقیق نتیجه را اعلام می‌کنیم‏، خود گواه برقطورو کشدار بودن این پرونده بود.
شاید وقتی علیرضا ضیغمی‏ ، معاون وزیر نفت سابق در امور پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران، روز 16 آذر سال 89‏، پیرامون واکنش های ابتدایی در برابر تولید بنزین در داخل اظهار داشت که نسبت دادن آلودگی هوای تهران به این بنزین‏ دروغ سازی بزرگ بیگانه ها است، فکرش را نمی کرد که این پرونده تا سال 93 ادامه یابد و به صورت جدی تر مورد بررسی قرار گیرد. به گونه ای که پای دیوان محاسبات نیز به آن باز و حتی شکایت نامه ای نیز از مسئولان سابق وزارت نفت تنظیم شده و به دست نهادهای قضایی برسد. اما حقیقت این است که واکنش مرضیه وحید دستجردی، وزیر بهداشت دولت دهم با این جمله که موضوع بالا بودن میزان بنزن در بنزین‌های داخلی و آمار مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا را باید بررسی کنیم و بعد از تحقیق نتیجه را اعلام می‌کنیم‏، خود گواه برقطورو کشدار بودن این پرونده بود. کش و قوس ها اظهارنظر مسئولان درنهادهای مختلف در بهبوهه آغاز طرحی با عنوان «خودکفایی در تولید بنزین ملی» که حقیقتا عنوانی غرور انگیز است‏، توجه رسانه ها و افکار عمومی را بیش از پیش به دنبال کردن این موضوع جلب کرد. ازیک سو معصومه ابتکار‏، عضو کمیسیون محیط زیست شورای شهر تهران تاکید داشت که بنزین تولیدی در پتروشیمی خود دلیل اصلی آلودگی های پی در پی هوای تهران در سال 89 است و از سوی دیگر خسرو دانشجو، سخنگوی شورای شهر تهران اظهار داشت: اخبار کذبی مطرح شد مبنی‌بر اینکه شورای شهر کیفیت بنزین تولید داخل کشور را مورد انتقاد قرار داده‌است درحالی که شورا و نمایندگان آن همچنان دست تمام زحمت‌کشان کشور را که فعالیتشان منجر به قطع وابستگی به سایر کشورها شده را می‌بوسد. این پارادوکس ها تا جایی ادامه داشت که نظام‌الدین برزگری‏، رئیس سازمان استاندارد در 23 آذر 89 اعلام کرد «بنزین‌هایی که در حال حاضر در داخل کشور عرضه می‌شود با آن استانداردی که ما تدوین کرده‌ایم بسیار فاصله دارد و بنزینی که هم‌اکنون مورد استفاده قرار می‌گیرد دارای استاندارد یورو 2 با اکتان 87 است اما بنزین یورو 4 اکتانی برابر 95 را دارد»، اما همین شخص چهار روز بعد، یعنی 27 آذر اظهار داشت: بنزین تولیدی در ایران با استانداردها مطابقت دارد، درواقع اکتان بنزین های موجود در کشور 87 است و با استاندارد ملی مطابقت دارد. البته سیدمسعود میرکاظمی وزیر نفت وقت نیز مهرماه سال 89 اعلام کرد که بنزین تولید داخل با اکتان بالای 95 تولید می شود و کیفیت آن بالاتر از بنزین وارداتی است.

همچنان که بنزین ملی در پتروشیمی ها تولید می شد و برافزایش غرور ملی ما و مستقل شدن از لزوم واردات بنزین می گذشت، خبری از گذشت روز های سنگین و پرسرب شهرهای بزرگ و البته پیگیری برخی نمایندگان مجلس و مسئولان مربوط در این خصوص نبود.

ماجرا ادامه پیدا کرد و با پایان عمر مجلس هشتم و دولت دهم هم پایان نیافت. نهایتا با آغاز سال 93 بود که معصومه ابتکار، اینبار در منصب رئیس سازمان محیط زیست کشور اعلام کرد بنزین تولید داخل آلوده است و با پیگیری های خود و همکارانش موجب توقف توزیع آن در شهرهای بزرگ و آغاز واردات بنزین با درصد آلودگی کمتر به داخل کشور شد. البته این اقدام ابتکار بی جواب نماند و طیف مقابل دست به پرونده سازی با موضوع نفع خانوادگی بانوی محیط زیست جهان از واردات بنزین زد و اشاراتی به یورو4 نبودن این بنزین و بی هویت بودن آن داشت اما این اقدام هم نتوانست پیگیری های وی را متوقف کند. ابتکار همچنان برمضربودن بنزین پتروشیمی درسلامت مردم و نقش آن در مرگ و میر و بروز سرطان طی سال های اخیر تاکید داشت. هم اکنون پرونده آلوده بودن یا نبودن بنزین های تولید داخل همچنان مفتوح است و مورد پیگیری نهادهایی همچون دیوان محاسبات‏‌، سازمان استاندار، کمیسیون بهداشت مجلس، رئیس قوه مقننه ، وزارت نفت و سازمان محیط زیست و کمیسیون انرژی مجلس است و هرروز خبرهای متعددی پیرامون آن در رسانه ها منتشر می شود. اما نکاتی وجود دارد که باید در بررسی دقیق این پرونده مورد نظر قرار گیرد:

- وزارت نفت دولت سابق آغازگرخودکفایی بنزین در داخل کشور بود. درواقع این کار در کشوری مانند ایران نیاز به شهامت بالا و البته برنامه ریزی دقیق دارد که مسئولان وقت این وزارت خانه هردو نکته مذکور را به جان خریدند. دقیقا مانند ماجرای سهمیه بندی بنزین و صدور کارت های سوخت. اما سوال این است که آیا شهامت انجام این کار کافی است و آیا برنامه ریزی دقیق برای اجرای آن انجام گرفت؟ آیا نتایج مثبت این اقدام قابل قیاس با سهمیه بندی است؟ پس چگونه است که تعداد زیادی از نمایندگان مجلس هشتم و البته رسانه ها در سال 89 با تولید بنزین با آن ویژگی های خاص در داخل مخالفت کردند و این پرونده همچنان مفتوح است؟

- تلاش برای خودکفایی یک محصول در داخل کشور و استفاده از فرصت های آمایش سرزمین امری ستودنی و از جمله آرزوی های هر ملتی است، خودکفایی در محصولات مهمی چون بنزین نیز امری مهم در پیشبرد اهداف توسعه گرای ایران در شرایط کنونی محسوب می شود، اما لازم است تا حرکت در مسیر تحقق این هدف با توجه به عواقب، مضرات و محاسنی که کارشناسان امر برایش پیش بینی می کنند انجام شود. اگر خودکفایی در بنزین یکی از اهداف عالی کشور است، حفظ سلامت مردم قطعا بر آن ارجحیت دارد و هزینه درمان بیماری های ناشی از آلودگی هوا می تواند نافی زحماتی باشد که در خودکفایی این محصول کشیده شده است.

- همچنین باید توجه داشت که وزارت نفت، یکی از مهمترین و راهبردی ترین وزارت خانه ها در کشور است، پس باید در انتخاب مسئولان آن نهایت دقت را داشت و از انتصاب کسانی که سابقه ای در این زمینه ندارند و حتی تحصیلاتشان مرتبط با فعالیت های این وزارت خانه نیست امتناع کرد. چرا که این امر ناخواسته می تواند هم به بدنه این وزارت خانه و عملکرد آن و هم سلامت بدنه اجتماع صدمه وارد کند.

- نکته مهم دیگر این است که مراجع رسیدگی کننده به این پرونده باید با صداقت و پیگیری های مسئولانه نواقص این طرح را بیان و از بروز مجدد چنین مسائلی در آینده جلوگیری کنند.

- همچنین لازم است تا افکارعمومی که در صورت آلوده بودن بنزین های تولید داخل و حتی بنزین های وارداتی، بیشترین ضربه و آسیب را متحمل می شوند در جریان روند رسیدگی این پرونده و نتایج حاصل از آن بدون سانسور یا هرگونه مصلحت گرایی قرار گیرند.
telegram 19dey.com

تگها: بنزین, مردم, آلوده, داخل, خودکفایی, وارداتی

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٣-٠۴-١٣٩٣, ١١:١١