سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

امضاهایی که دیگر شخصی نیست

اگرچه در نادرست بودن کاری که هفته گذشته در مجلس شورای اسلامی انجام شد شکی نیست و رسانه ها بارها و بارها به شیوه های مختلف به آن پرداخته اند، اما نکته حائز اهمیت تر شاید روی دیگر سکه باشد

 

هفته گذشته بود که یکی از نمایندگان همیشه در صحنه مجلس شورای اسلامی چنان احساس دلواپسی اش نسبت به مذاکرات هسته ای و منافع ملی به غلیان آمد که دست به خودکار و کاغذ برده و شروع به جمع آوری امضا برای طرح سه فوریتی با عنوان « توقف مذاکرات هسته‌ای تا قطع تهدیدات آمریکا» کرد. این طرح نهایتا با 80 امضا به هیئت رئیسه مجلس رفت اما هنوز زمان زیادی از این موضوع نگذشته بود که تعدادی از نمایندگان امضا کننده یا امضا نکرده صدای اعتراضشان به کریمی قدوسی که نامش در راس این طرح دیده می شد بلند شد. نمایندگان امضا کننده مدعی بودند که این نماینده دلواپس کاغذی را با عنوان نامه یا بیانیه برای تذکر به تیم هسته ای و دولت درمقابلشان قرار داده و با این عنوان از آن ها امضا گرفته است و حرفی از طرح سه فوریتی در میان نبوده است. به این معنی که این افراد اصلا در جریان محتوای مورد نظر امضا گیران نبوده اند و صرفا با امضا کردن این برگه خواستار تذکر به تیم هسته ای بودند اما آنچه نهایتا به هئیت رئیسه تسلیم شد اساسا با آنچه که آن ها مد نظر داشتند فرق داشت.

از سوی دیگر برخی دیگر از نمایندگان نیز از این جهت اعتراض داشتند که اصلا کاغذی را تحت هر عنوان ( بیانیه و تذکر یا طرح سه فوریتی) امضا نکرده اند و نمی دانند چگونه نام و امضایشان در این برگه ثبت شده است. این افراد مدعی اند که امضایشان توسط گردآورندگان  بیانیه یا طرح جعل شده و از این بابت باید هئیت رئیسه به طور جدی پیگیر این کار غیراخلاقی باشد.

پیرامون حادثه ای که هفته گذشته در مجلس شورای اسلامی پیش آمد و موجب تذکرات پی در پی و ناراحتی برخی شد، نکاتی وجود دارد که شاید توجه به آن ها از تکرار دوباره جلوگیری کند:

1-      همانطور که رئیس مجلس شورای اسلامی بارها عنوان کرد، واکنش احساسی و به نوعی جو زده درمقابل آنچه کنگره آمریکا از روی خباثت انجام می دهد نه تنها نشان دهنده منطق مسئولان اجرایی و پارلمان ایران در گرفتن حقوق اولیه مردم کشورشان، که صرفا وارد شدن در یک بازی سیاسی با اهداف نامعلوم است. لذا چه لزومی دارد که با هر نطق سیاست زده مسئولان دولت اوباما یا نمایندگان کنگره و سنا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی یا سایر مسئولان گارد گرفته و اقدامی برای مقابله به مثل کنند. حقیقتا برچه کسی پوشیده است که درشت گویی های دولتمردان آمریکایی صرفا و صرفا بابت مصارف داخلی است و داشتن جوابی قانع کننده در مقابل کنگره است؟ و قسمت جالب این است که این اقدام و واکنش داخلی حتما باید با تحت فشار قرار دادن و تهدید و ارعاب اعضای تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان باشد؟ نظارت بر عملکرد این تیم اولین مسئولیت نمایندگان مردم است اما زمانی که ظریف و همکارانش بدون حاشیه و با صراحت در حال انجام مذاکره هستند و بارها و بارها اعلام کرده اند که خصوص قرمز رعایت شده و مذاکرات با نظرو راهنمایی بزرگان نظام پیش می رود، چه لزومی به تهدید ایشان برای مقابله با سخنان جان کری یا سخنگوی کاخ سفید است؟

2-      همگان می دانیم که بی اخلاقی های مذاکره کنندگان کشورهای غربی در حین مذاکرات که شامل تهدید و استفاده از زبان تند بعد از مذاکرات است امری جدید و تازه نیست. غربی هایی که درحال مذاکره با ایران هستند به خصوص ایالات متحده، تلاش دارند تا استیصال خود را بابت اجبار به مذاکره با ایران پشت سخنان تند و تهدید آمیز با بهانه حفظ هژمونی در منطقه یا جهان پنهان کنند. این خود یک بی اخلاقی بزرگ در عالم سیاست است. اما در مقابل چرا برخی از افراد با هر نوع احساس نگرانی پیرامون مذاکرات هسته ای، باید یک بی اخلاقی دیگر را در مقابل یک بی اخلاقی علم کرده و از راهی غیر معمول واکنش نشان دهند؟ آیا کاری که نمایندگان امضاگیر با عنوان دروغین یا به ادعای برخی از نمایندگان با جعل امضا انجام داده اند به نتیجه ای درست برای حمایت از حقوق مردم ایران می رسد؟ آیا حقوق مردم ایران را می توان با دروغ به دست ‏آورد؟ مگر مردم به این رویه راضی اند که برخی با عنوان نماینده ملت دست به این کار می زنند؟

3-      اگرچه در نادرست بودن کاری که هفته گذشته در مجلس شورای اسلامی انجام شد شکی نیست و رسانه ها بارها و بارها به شیوه های مختلف به آن پرداخته اند، اما نکته حائز اهمیت تر شاید روی دیگر سکه باشد. آنجا که عده ای از نمایندگان بدون اینکه بدانند برخی کاغذها یا برگه ها را امضا می کنند و بعد از امضا و تقدیم به هیئت رئیسه تازه متوجه محتوای داخلی برگه می شوند و به آن اعتراض می کنند. هرچقدر هم نمایندگان امضا کننده مدعی باشند که از محتوا خبر نداشتند یا اگر می دانستند به این گونه که بعدا عرضه شد نبوده است، آیا نباید دقت کنند که چه کسانی درحال جمع آوری امضا هستند؟ آیا توجیهاتی مانند ندیدیم، نمی دانستم، اعتماد کردم، از اول طور دیگری بود و ... قابل قبول است؟ سوالی که برای افکار عمومی پیش می آید و باعث نگرانی است این است که از کجا معلوم این افراد سایر برگه ها و بیانیه ها و طرح ها را با این توجیهات امضا نمی کنند؟ چطور می شود وکیل مردم باشی بعد ندانی که چه چیزی را با ادعای حمایت از حق مردم امضا می کنی؟ از یک سو اگر واقعا اطلاعی نداشته باشید یا براساس اطلاعات نادرست دست به امضا زده اید که عذربدتر از گناه است و نشان دهنده این که سایر طرح ها و بیانه ها را هم با همین شیوه امضا کرده اید، از سوی دیگر اگر خبر داشته اید و امضا کرده اید و بعد از اینکه واکنش هیئت رئیسه را دیده اید مدعی می شوید که طرح سه فوریتی نبوده و بیانیه بوده و ... هم این سوال پیش می آید که چه چرا برای حفظ حقوق مردم حرفتان یک صبح تا ظهر تغییر می کند؟

درهرحال از برخی از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی به عنوان وکلای ملت انتظار می رود  برای جلوگیری از تکرار این قبیل مسائل که موجب آسیب رساندن به چهره مجلس در افکار عمومی است، بیش از پیش مراقب امضاهای خود باشند. شاید لازم باشد که یادآوری کنیم که امضای یک نماینده مجلس پای یک طرح یا بیانیه دیگر جنبه شخصی ندارد و درواقع نشان دهنده امضای مردم یک شهر یا استان است.

 

telegram 19dey.com

تگها: امضای جعلی, مذاکرات هسته ای, کریمی قدوسی

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢٨-٠٢-١٣٩۴, ١١:٢۵