سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

نمره دولت یازدهم

شیخ دیپلمات بلافاصله پس از انتخاب شدن دو محور اصلی فعالیت های دولت خود را که عنوان « تدبیر و امید» بر آن نهاد مشخص کرد.

 

24 خرداد دوسال پیش بود که نام یکی از کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری که شایعه رد صلاحیتش و یا حذف شدنش از عرصه رقابت انتخاباتی در جامعه پیچیده بود، از صندوق های رای به عنوان برنده انتخابات خارج شد. نام کسی که در اکثر حوزه های انتخاباتی شهری و روستایی رای اول بود و این خود معنای عمیقی داشت. این یعنی مردم حقیقتا به تغییر شرایط 8 سال گذشته رای دادند و همزبانی صندوق های اخذ رای در سراسر کشور نشانگر امید مردم به وزیدن نسیم اعتدال در سراسر کشور بود. حسن روحانی در شرایطی روی کار آمد که کشور در شرایط بسیار نامناسب اقتصادی قرار داشت. قیمت کالا ها و خدمات به گفته برخی از کارشناسان و البته تجربه عینی مردم به طور ساعتی و یا حداقل روزانه تغییر می کرد و شرایط رکود تورمی بود که همچون اختابوس خود را بر پیکره بازار و تولید انداخته بود. مصاحبه رسانه ها با صاحبان اصناف مختلف در آن برهه این موضوع را تایید می کند. اما این شرایط در حالی ادامه می یافت که مسئولان دولت سابق، کشور را چون گلستانی می دیدند که سعدی به خود ندید.

 

شیخ دیپلمات بلافاصله پس از انتخاب شدن دو محور اصلی فعالیت های دولت خود را که عنوان « تدبیر و امید» بر آن نهاد مشخص کرد. دو محور کلیدی که همه امید به باز شدن قفل هایش با کلید تدبیر و امید بسته بودند. سیاست خارجی و اقتصاد. سیاست خارجی ایران طی هشت سال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دچار افت و خیزهای فراوانی بود. اگرچه هواداران دولت عدالت گستر برقراری ارتباط با کشورهای دست چندمی جهان و سخنرانی هایی طوفانی که خود عامل مهم در وضع تحریم های ناجوانمردانه علیه مردم ایران بود را موفقیتی بی نظیر در تاریخ ایران می دانستند اما آنچه جامعه مشاهده می کرد خلاف نظر دلواپسان امروز بود.

 

مردم می دیدند که روابط ایران با کشورهای منطقه و کشورهای صنعتی و تاثیرگذار به حداقل رسیده و این یعنی حمایت چنین کشورهایی از دشمنان قسم خورده انقلاب. مردم به خوبی درک می کردند که چطور با تمرکز بیش از اندازه بر موضوع هلوکاست، رژیم صهیونیستی در جایگاه مظلوم قرار گرفته و ایران در جایگاه مقابل. مردم می دیدن که پرونده هسته ای ایران راکد مانده بود و پرونده ایران وارد فصل هفتم شورای امنیت سازمان ملل شد. افزایش تحریم های ناجوانمردانه علیه مردم روز به روز بیشتر می شد و تاثیرهایش نیز در عرصه اقتصاد احساس می شد. اما حقیقتا نمی توان همه مشکلات کشور را به تحریم ها مربوط دانست. تحریم های کاغذپاره تنها گوشه ای از موضوع بودند. به طور طبیعی باید براقتصاد داخلی تاکید داشت.

 

اما اقتصادی که تصمیم های ناگهانی، بذرو بخشش های بیجا، بی توجهی به هشدارهای منتقدین و کارشناسان فلجش کرده بود و براساس آمار نهادهای موثق داخلی و بین المللی به شرایطی بسیار نامناسب رسیده بود چطور می توانست تکیه گاه مردم در برابر تحریم های ناجوانمردانه باشد. برهمین اساس دولت یازدهم دو عرصه اقتصاد و سیاست خارجی را بیش از عرصه های دیگر مد نظر قرار داد تا کشور را از شرایط بحرانی خارج کند. که البته تا حدی این مهم تحقق یافت. شاید اکنون نتوان ادعا کرد که تورم به صفر رسیده و رشد اقتصادی به بالاترین درجه رسیده است اما در مقابل نمی توان منکر آرام شدن اقتصاد از آن شرایط پرهرج و مرج شد.

 

مشکلات دولت یازدهم با خزانه خالی و کسری بودجه شدید به ارث رسیده از دولتی که بیشترین درآمد نفتی تاریخ ایران را داشت و همچنین سیل طرح های نیمه تمام در مناطق مختلف کشور و بحران های اقتصادی ناشی از پرداخت یارانه نقدی و مسکن مهر را نباید فراموش کرد. شرایطی که برخی مراجع تقلید ازآن با عنوان « ویرانه هشت ساله» نیز یاد کردند. امروز اما عمر دولت یازدهم به نیمه رسیده است.

 

زمانی که می توان تا حدی تحقق انتظارات مردم در مسائل اصلی مورد نظر دولت را سنجید. قطعا شرایط اقتصادی شرایط ایده آل نیست و هنوز برای گرفتن وام باید در صف بانک ها ماند و باید قیمت جدید نرخ کرایه تاکسی را شنید و با بنزین هزارتومانی ساخت. شرایطی که دیپلمات های ما هرروز باید ساعت های برای دفاع ازحقوق ملت در برابر کشورهای بزرگ صنعتی که دستشان در یک کاسه است و تجربه نشان داده نزدیک ترین هایشان به ایران نیز در زمان تصویب تحریم ها ملت مارا فراموش کردند بایستند و مذاکره کنند.

 

اما به هرحال تیتر رسانه های داخلی و خارجی و آمارهای رسمی و گزارش های موثق نشان می دهد شرایط بهتر شده است. دیگر انتظار تغییر ساعتی قیمت ها و ارز و سکه را نداریم و مردم وعده هایی نمی شوند که نتوان محققشان کرد. شرایط ملتهب دانشگاه ها به ثباتی نسبی رسیده است. قطعا نمی توان به دولتی با چنین مشکلات نمره بالای 15 داد. دولتی که میراثی اینچنین به ارث برد و همزمان برای تسکین شرایط کشور، باید با جوابگوی تخریب های دلواپسانی باشد که درزمان هشت سال دولت متبوعشان چنان در سکوت بودند که گویی وجود خارجی هم ندارند. اما این دولت به نسبت شرایطی که در آن قرار دارد تا امروز نمره قبولی را گرفته است و امیدواریم بتواند آن را بدون وابسته کردن به سیاسی کاری، طی دوسال آینده افزایش دهد.

 

telegram 19dey.com

تگها: دولت, نمره, سالروز

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢۴-٠٣-١٣٩۴, ١٠:۵٠