سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

روحانی تنها نیست

مردم هنوز هم به روحانی امید دارند اگر چه گاهی کامشان تلخ می شود و نارضایتی در چهره شان نمود پیدا می کند اما باز می دانند که این تنها روحانی است که می توانند به او امید داشته باشند.

علی رغم عداوت با تدبیر؛ خصومت با امید

روحانی تنها نیست

ایمان سهرابی

چرا عده ای نمی خواهندکام مردم شیرین شوند. از لبخند مردم می ترسند بگذارید کام مردم شیرین باشد.(رییس جمهور در دیدار استانداران و فرمانداران، 9 خرداد 1394)

پس از جنگ 33 روزه میان حزب ا... لبنان و اسرائیل گفته شد حزب ا... قادر بود تا بیش از این نیز به خاک اسرائیل نفوذ کند و حتی در جدالی سخت بر ارتش این کشور فائق آید اما به یک دلیل از این تصمیم منصرف شد. علت آن بود که هزینه ای که حزب ا... باید بابت پیشروی به خاک اسرائیل پرداخت می کرد، عبارت بود از فشار اقتصادی و روانی که مردم لبنان باید متحمل می شدند و از همین رو حزب ا... از این تصمیم صرف نظر کرد. این تنها یک نمونه از انبوه مواردی است که از مکتب امام موسی صدر در حزب ا... به ارمغان مانده است: مقاومت در کنار عقلانیت و سنجش میزان توان مردم.

در مقابل اما گروهی در ایران که نماینده شان در انتخابات ریاست جمهوری سال 1392 نیز نتوانست آراء قابل توجهی کسب کند، در خوشبینانه ترین حالت بر این باورند که به هر ترتیب ممکن باید مقاومت کرد ولو به قیمت از دست رفتن جان و مال و ... و در آخرین اظهار نظرها از سوی یکی از طرفداران همین گروه و بی توجه به روایت «من لا معاش له لا معاد له» بیان شد:‌ شاید روزی بیاید که مردم ما تنها دو وعده غذا بخورند ولی این مردم تحمل خواهند کرد؛‌ قطعاً‌ تحمل گرسنگی سخت‌تر از دادن جوان عزیز نیست! این نیز نتیجه تفکری است که از سوی جناح تندرو قم حاصل می شود.

دور از ذهن نیست که با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید کام این گروه تلخ شود و نتواند به خواسته های اساسی خود دست پیدا کند. در نظر آن هاتدبیر به از دست رفتن آرمان های امام و رهبری و امید به نفوذ دول خارجی و از دست رفتن استقلال کشور تعبیر می شود. پر واضح است که آن ها تمام تلاش خود را در جهت نابود کردن تدبیر و امید به کار خواهند بست. در قضیه ای مشابه توافق هسته ای بدیهی است که اگر امر دایر باشد بین یک توافق برد- برد و تلف شدن گروهی از هم وطنان به دلیل تحریم دارو، بدون شک این گروه گزینه دوم را انتخاب خواهد کرد. بین چرخیدن زندگی مردم و چرخیدن چرخ سانتریفیوژ بدیهی است که باز انتخاب آن ها گزینه دوم خواهد بود.

از همین جاست که امیدواری مردم در مقابل امیدواری آن ها قرار خواهد گرفت و تدبیر دولت تبدیل به تغییر استراتژی آن ها می شود. از فرهنگ و سیاست گرفته تا ورزش و حتی بهداشت در همه موارد میان تدبیر و امید دولت یازدهم و آرمان های این گروه فاصله به غایت طولانی ایجاد شده است. از بلوای کذب آلبوم موسیقی تا حضور خونین در مقابله با حضور زنان در ورزشگاه ها نمونه هایی از دستاوردهای این گروه به شمار می رود. آن ها حتی دست از سر قاضی زاده وزیر بهداشت هم برنداشتند و وقتی دیدند اندکی در حوزه کاری خود موفق شده است، قصد کردند او را فردی هم حزبی نشان دهند تا از این حیث بتوانند دستاوردهای او را مصادره به مطلوب کنند.

با گذشت 2 سال از پیروزی دولت تدبیر و امید، این گروه خوش فکر بیش از همیشه توان خود را به کار گرفته است تا شاید بتواند زخمی کاری بر پیکر دولت وارد آورد. اجتماعات گسترده و سازماندهی شده با حمایت برخی نهادهای خاص در مقابله هر چه شدیدتر با توافق هسته ای، بیانیه ها و نامه های سرگشاده پیاپی در موضوعات مختلف و بی ارتباط با یک دیگر، ممانعت از سخنرانی چهره های سرشناس سیاسی و مذهبی کشور و ... تنها ذره ای کوچک از مجموعه اقدامات این روزهای کسانی است که خود را دلواپس می نامند؛ دلواپسی که هشت سال آزگار دم بر نیاورد، لب نگشود و شکوه نکرد و فقط نظاره گر بزرگ ترین فسادهای تاریخ این کشور بود.

این گروه افراطی که خود را برای انتخابات مجلس شورای اسلامی پایان سال آماده می کند،‌ امیدوار است تا با حمایت های نهادهای نگهبان و به دست آوردن اکثریت کرسی ها بتواند از این طریق ضربه نهایی را بر پیکر تدبیر و امید وارد آورد. با نزدیک شدن به پایان سال ابر و باد و مه و خورشید و فلک را به کار گرفته اند تا به هر طریق ممکن به پیروزی دست پیدا کنند. تنها استراتژی هم که برای خود تعریف کرده اند، 2 چیز است:‌ عداوت با تدبیر و خصومت با امید و همین موضوع سبب شد تا دکتر روحانی به گلایه از این گروه لب به سخن بگشاید:‌ چرا عده ای نمی خواهندکام مردم شیرین شوند. از لبخند مردم می ترسند بگذارید کام مردم شیرین باشد.

با وجود تمام دشواری ها از جمله: رد صلاحیت کاندیداها، امکان تبلیغات نابرابر، شمارش آراء و ... یک وزنه سنگین در کفه روحانی قرار دارد و آن عبارت است از مردم. همان مردمی که در کمال ناامیدی که از سوی امثال همین گروه در انتخابات سال 1392 ایجاد شده بود، امیدوارانه در 24 خرداد پای صندوق رأی رفتند و امیدوارانه رأی خود را به صندوق انداختند و امیدوارانه از پی پیروزی کاندیدای مورد نظر خود در خیابان به شادی پرداختند. همان مردم هنوز هم به روحانی امید دارند اگر چه گاهی کامشان تلخ می شود و نارضایتی در چهره شان نمود پیدا می کند اما باز می دانند که این تنها روحانی است که می توانند به او امید داشته باشند. از همین رو است که این روزها در مقابل کسانی که سودای دلواپسی دارند،‌ هشتگ های مختلفی تشکیل شده است با این عنوان: ‌روحانی تنها نیست. 

 

telegram 19dey.com

تگها: اجتماعات, گسترده, سازماندهی شده, حمایت, نهادهای خاص

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢۴-٠٣-١٣٩۴, ١۶:۴٣