سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

دولـت اهل سانسور نیسـت

حتی لیبرالیست ها نیز معتقدند آزادی تا جایی محترم است که "فردیت" را مورد خدشه قرار ندهد و مدار تا جایی محترم است که "خودیت" را مورد آسیب قرار ندهد، حال چگونه می شود که عده ای به یکباره آزادی خواه دو آتشه و تمام عیار می شود.
«دولت به جای آن که دغدغه آزادی بیان داشته باشد باید دغدغه آزادی حفظ دین و ارزش‌های انقلاب اسلامی را داشته باشد.»
این ها جملاتی است که بالغ بر 24 ساعت پیش حمیدرسایی خطاب به علی جنتی، وزیر ارشاد آن را بیان داشت و متعاقب آن نمایندگان مجلس نیز بخاطر ابراز تاسف جنتی نسبت به توقیف روزنامه بهار و نظرش بر اینکه به علت سهوی بودن این اقدام، روزنامه می توانست شامل بر تخفیف مجازات شود و اشاره به این نکته که «توقیف روزنامه هنر نیست» او را با کارت زرد از بهارستان بدرقه کردند.
حال هنوز در حالیکه این ماجرا داغ و داغ استت و لمحه ای از آن نگذشته در جایی که منافع و مطامع شخصی و طیفی پایش به میان می آید با تغییر جهت ناگهانی و تمام درجه ای روبرو شده ایم و نه تنها آقای رسایی تذکر به هفته نامه اش را مسخره می خواند و مهدی کوچک زاده بستن روزنامه های منتقد دولت را امر مهم دانسته وخواستار واکنش مجلس می شود.
65 نماینده مجلس در تذکری کتبی به دکتر حسن روحانی از نحوه برخورد دولت اعتدال با رسانه‌های منتقد دولت، انتقاد کرده و تاکید می کنند که دولت باید از آزادی بیان حمایت و از انتقاد استقبال کند.

این برای اولین بار در تمامی چند ماه گذشته است که مجلس از موضع امر و نهی سلبی خارج شده و در رویکردی ایجابی خواستار توجه دولت به آزادی بیان و رعایت حقوق منتقدین شده است.
چه مبارک رویکرد و چه پسندیده واکنشی! اما آیا این نمایندگان از خود نمی پرسند که چرا 24 ساعت قبل از آن موضعی کاملا متضاد و متغایر با این سخنان تازه را گفته اند؟ آیا این به سخره گرفتن مفاهیم بلندی چون آزادی بیان و رعایت حقوق منتقدین نیست؟ آیا از شان و جایگاه این جملات و بار معنایی آن نمی کاهند وقتی که رویکردهای طیفی و جناحی را به تام و تمام در آن دخالت می دهند.
از همه مهم تر این تقلیل جایگاه نمایندگی نیست که صرف چند ساعت چنین تغییر لحن آشکاری از سوی برخی نمایندگان رخ می دهد و وجهه نمایندگی را بدین واسطه زیر سئوال نمی برد؟ آیا نماینده باید به این سرعت تغییر موضع بدهد؟ آیا این رویکرد مصادق بارز نگرش طیفی و جناحی و خود و نخودی کردن سطوح مختلف جامعه نیست؟ آیا این سخنان مصادق بارز استفاده ابزاری از مفاهیم مورد پسند جامعه نیست؟

البته موضوع به همینجا ختم نمی شود. نکته کلیدی در این میانه فرافکنی محض و آشکاری است که در این گفتارها و واکنش ها رخ نماینده است.
رسایی مدیر مسئول هفته نامه 9 دی ، کوچک زاد و عبدالحمید محتشم مدیر مسئول هفته نامه یالثارات. توقیف و تذکر به رسانه های خود را متوجه دولت می کنند. رسایی مستقیم مدعی می شود که تذکر به رسانه اش متوجه موضوع سئوال از جنتی است، کوچک زاده می گوید این رسانه ها بخاطر انتقاد از دولت و قوه قضائیه با این برخوردها روبرو شده اند و بالاخره محتشم نیز می گوید پیش از حکم توقیف درباره انتقاد از دولت تذکر گرفته بود.

سخنانی که بوضح فرافکنی و قلب واقعیتی آشکار در آن رخ داده است.
چرا که هیئت 7 نفره نظارت از مطبوعات متشکل از نمایندگان سه قوه بوده و نه تنها نمایندگان دولت در آن اکثریت ندارند که بطور مستقیم تنها دو تن از این افراد بطور مستقیم توسط دولت منصوب می شوند و بدیهی است که انتساب این احکام به انتقاد از دولت یک فرار رو به جلو و برای تاثیر گذاری بر افکار عمومی است.
از طرف دیگر هیئت نظارت وفق قانون و با استاند به مواد و بند های قانون مطبوعات که دایره شمول تعریفی مشخصی دارند این نشریات را محکوم کرده و از همه جالب تر آنکه اقدام هفته نامه 9 دی بوضوح شامل بر توقیف هم می شده و با تخفیف ویژه با آن برخورد شده است.

این هفته نامه تنها در یک اقدام خود کاریکاتوری از وزیر ارشاد کشیده که دست درز دست شیطان دارد! آیا این اقدام خلاف و توهین نیست؟ فرض کنید چنین خبط و خطایی را روزنامه های اصلاح طلب در دوران دولت احمدی نژاد انجام می دادند بطور قطع به یقین علاوه بر تعطیلی تبعات سنگین حقوقی و کیفری نیز متوجه مرتکبین این عمل می شد. اما گویا این دوستان عادت کرده اند که با هر گونه عبور و عدول از قانون برخوردی با آنان صورت نگیرد و حال که یک از هزاران مورد رسیدگی قرار گرفته اینچنین برآشفته اند و فریاد آزادی بیان سر می دهند.
آزادی بیان امر مبارکی است و همگان باید تا آنجا که از خطوط قانونی و مورد تصریح پا فراتر نگذاشته اند مورد حمایت قانون بوده و در اعمال این حق طبیعی شان با مشکل روبرو نشوند. منتقد و مخالف هم باید برخوردار از تریبون بوده و مورد حمایت قرار بگیرد اما در تمامی کشورها حدود و ثغوری برای این امر متصور هستند.

حتی لیبرالیست ها نیز معتقدند آزادی تا جایی محترم است که "فردیت" را مورد خدشه قرار ندهد و مدار تا جایی محترم است که "خودیت" را مورد آسیب قرار ندهد، حال چگونه می شود که عده ای به یکباره آزادی خواه دو آتشه و تمام عیار می شود.
نکته کلیدی البته دراین میان آنست که با فرافکنی عده ای می خواهند این توقیف و تذکر را متوجه دولت کنند در حالیکه این موضوع کوچک ترین ارتباطی با دولت نداشته و از اساس وفق قانون و نظر هیئت 3 قوه ای این حکم صادر شده است.

دولت روحانی نه تنها التزام عملی خود را به مقوله آزادی بیان ابراز داشته و در همان بدو کار تمام شکایت های دولت از مطبوعات و رسانه ها را پس گرفت بلکه روحانی در اولین لحظات آغاز به کار رسمی اش یعنی پس از تنفیذ حکم ریاست جمهوری توسط رهبر معظم انقلاب در پیشگاه ملت و مسئولین نظام گفت: ««خداوندا به تو پناه می برم از استبداد رای، عجله در تصمیم، تقدم منافع نفع شخصی و گروهی بر مصالح عمومی و بستن دهان رقیبان و منتقدان.» البته بدیهیست که چنین انگ هایی به دولت نچسبیده و رعایت حقوق منتقدین از جمله استراتژی های ملموس و عینی دولت است و در این مقوله افرادی باید پاسخگو باشند که سابق نا متعارفی در این زمینه ها دارند و اکنون طور دیگری ادعا می کنند.

منبع: خرداد نیوز
telegram 19dey.com

تگها: تندروها, رسایی, کوچک زاده, مطبوعات, دولت

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ١٨-١٠-١٣٩٢, ١٩:٠۶