سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

در ۸ سال گذشته کجا بودید؟

دلواپسان فصلی می‌آیند و می‌روند

نگاهی به دوران ۸ سال گذشته نشان می‌دهد که گروههای معترض تجمعات و اعتراضات خیابانی را تعطیل کرده و در خانه‌ها نشسته بودند. در آن روزها نه کسی دلواپس بود و نه نگران؛ اما در یک سال گذشته که از سرکار آمدن دولت تدبیر گذشته، هر روز خبری از برگزاری یک تجمع، همایش و راهپیمایی اعتراضی برای نشان دادن دلنگرانی‌ها و دلواپسی‌ها شنیده می‌شود.
دلواپسان یک بار دیگر نگران شده و تجمع اعتراضی ترتیب دادند. شمار دلواپسان البته این بار خیلی اندک بود اما آمدند شعاردادند و پلاکارد بالا بردند و رفتند. تنها به یک سوال پاسخ ندادند "در هشت سال گذشته کجا بودید؟"

تعداد معدودی افراد که خود را دلواپس وضعیت حجاب و عفاف در کشور معرفی می کردند ترتیب برگزاری یک تجمع اعتراضی در برابر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی! را دادند تا صدای اعتراض خود را به گوش علی جنتی برسانند و در گام اول و آخر خواستار برکناری او شوند.

به گزارش آفتاب، شعارهایشان علیه جنتی در همان ابتدای کار نشان داد که گویا معترضان بجای دلواپسی درباره حجاب و عفاف نگران حضور جنتی در وزارت ارشاد هستند و خواسته آنها نه رفع مشکلات مربوط به حجاب -که البته راه را به اشتباه آمده بودند- بلکه خواستار عزل و برکناری جنتی هستند. دلیل این خواسته هم مشخص بود آنها مدت‌هاست که در تلاش برای فشار به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شخص وزیر هستند.

دلواپسان البته غیرقانونی و بدون داشتن مجوز برای تجمع، در مقابل ساختمان ارشاد در بهارستان تجمع کردند! این تجمع‌کنندگان با سردادن شعارهایی همچون "علی جنتی حیا کن وزارت را رها کن"، علی جنتی خجالت داره این همه بی‌حیایی والله قباحت داره، "ای مرد غیرتت کو حجاب همسرت کو" و "مرگ برمنافق"، خواستار برکناری وزیر ارشاد و اصلاح سیاست‌های فرهنگی دولت یازدهم شدند. برخی از تجمع‌کنندگان از حوزه علمیه ایروان و برخی دیگر نیز از حوزه‌های علمیه استان تهران بودند و عده‌ای هم مدعی بودند به شکل خودجوش و مردمی به این تجمع پیوسته‌اند. تجمع کنندگان معتقد بودند علی جنتی نه تنها در طول یک سال اخیر برای فرهنگ و عفاف کشور کاری نکرده است بلکه به بی‌عفتی‌ها چراغ سبز نشان داده و در همایش‌هایی که زنان بی‌بندوبار در آن هستند، حضور داشته است. این افراد پلاکاردهایی در دست داشتند که روی آن نوشته بود "خدایا جنگ‌های جناحی؛ ناموس ما، دین ما و عفت زنان ما را گم کرده است". برخی ازتجمع‌کنندگان عنوان می‌کردند که کاغذهایی در برخی مناطق شهر و حتی نواحی شاه عبدالعظیم به شکل تراکت برای تجمع بین آنها توزیع شده و آنها از این طریق متوجه برگزاری چنین تجمعی شدند!

افرادی که خود را دلواپس وضعیت حجاب و عفاف معرفی کردند البته توضیحی ندادند که در ۸ سال گذشته دولت محمود احمدی‌نژاد کجا بودند؟ آیا در آن زمان از وضعیت حجاب و عفاف راضی بودند؟ آیا همه‌ی بی‌عفافی و بدحجابی از یک سال گذشته شروع شده است؟ و سوال مهمتر اینکه آیا تنها نهاد و مسئول وضعیت حجاب در کشور، وزارت فرهنگ و ارشاد است؟
اگر اینگونه است، نهادهای زیادی مانند سازمان تبلیغات اسلامی، صدا و سیما و ... که بودجه‌های کلانی با نام فرهنگ دریافت می‌کنند، چه وظیفه‌ای برعهده دارند؟ مسئولیت نهادهای دینی همچون حوزه‌های علیمه درخصوص حجاب و فرهنگ عفاف در کشور چیست؟

سکوت دلواپسان در برابر این سوالات است که رنگ و بوی سیاسی و برخورد جناحی با دولت و وزارت ارشاد را آشکار می‌کند.
نگاهی به دوران ۸ سال گذشته نشان می‌دهد که گروههای معترض تجمعات و اعتراضات خیابانی را تعطیل کرده و در خانه‌ها نشسته بودند. در آن روزها نه کسی دلواپس بود و نه نگران؛ اما در یک سال گذشته که از سرکار آمدن دولت تدبیر گذشته، هر روز خبری از برگزاری یک تجمع، همایش و راهپیمایی اعتراضی برای نشان دادن دلنگرانی‌ها و دلواپسی‌ها شنیده می‌شود.

این روند البته در ۱۶سال گذشته و حتی قبل‌تر از آن تجربه شده است. زمانی‌که دلواپسان آن دوره لباس‌شخصی‌ها نام داشتند و به شکل‌های مختلف انتقادات تند خود را به دولت و وزرایش به خیابان‌ها می‌کشیدند. کشور ما در طول سالهای نه‌چندان دور از این افراط و تفریط‌ها کم ضربه نخورده و تاوان آن را مردم پرداخته‌اند.
تعداد کم برگزار‌کنندگان تجمع نشان می‌دهد که مردم خسته از بازی‌های سیاسی و جناحی هستند و دیگر این تلاش‌های زرگری خریدار ندارد. اینکه این تحرکات و تجمعات به‌طور ناگهانی و فقط در دوره‌ای ظهور می‌کند نشان از سیاسی‌بودن این تندروی‌ها دارد. بنابراین نمی‌توان گفت که جنس این حرکت‌ها فقط فرهنگی است و قطعا این حرکات با مسائل سیاسی آمیخته است.

حجاب و عفاف در جامعه و کشور ما موضوعی ارزشی و والا است که نباید دستاویز جنگ‌های جناحی و حزبی شود و مردم را ناامید؛ به نظر می‌رسد گروههای افراطی نباید با استفاده از هر دستاویزی به فکر ضربه زدن به دولت باشند زیرا بعضی از امور اگر ضربه ببینند (مانند ناامیدشدن مردم از تحقق معیارهای اسلامی در جامعه) قابل جبران نیستند. دلواپسی برای امور فرهنگی نباید فصلی باشد که در دوره‌ای که با دولت مشکل داریم به خیابان بیایم و آن را بروز دهیم و در دوره‌ای که دولت را از خود می‌دانیم، سکوت کنیم و در خانه بنشینیم. برخورد سلیقه‌ای و سیاسی با مسائل فرهنگی بزرگترین آسیب را به فرهنگ می‌زند.
telegram 19dey.com

تگها: دلواپسان, دولت تدبیر و امید, تجمع کنندگان, عفاف و حجاب, جنتی

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ١٠-٠٧-١٣٩٣, ١٨:٢٩