سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

نوفل لوشاتو یادآور روزهای خوش انقلاب است

در مدت اقامت چهار ماهه امام در پاریس، نوفل لوشاتو مهمترین مرکز خبرى جهان بود و مصاحبه هاى متعدد و دیدارهاى مختلف امام دیدگاه هاى ایشان را در زمینه حکومت اسلامى و هدف هاى آتى نهضت براى جهانیان بازگو مى کرد.

این ندانستند ایشان از عمی/ هست فرقی درمیان بی‌منتهی

1- صبح امروز طبق معمول سری به شبکه های اجتماعی زدم تا به تحلیل های جدید کاربران نسبت به رویدادهای روزمره نگاهی بیندازم و حتی الامکان نظری بدهم. در یکی از این شبکه ها چند نفر از دوستان اقدام به انتشار تصاویری کرده بودند که من را به تعجب واداشت. با دیدن آن تصاویر ناخودآگاه ذهنم سراغ منافقین و نیروهای ضد انقلاب رفت و این که شاید مخالفتی، شورشی، اعتراضی صورت گرفته است؛ اما با دیدن ظاهر افرادی که در آن تصاویر خودنمایی می کردند، این فرض رد شد و شگفتی جایگزین آن شد.

2- ماده ۶۸۷  قانون مجازات اسلامی بیان می کند: «هرکس در وسایل و تاسیسات مورد استفاده عمومی از قبیل ... و همچنین در علایم راهنمایی و رانندگی و سایر علایمی که به منظور حفظ جان اشخاص یا تامین تاسیسات فوق یا شوارع و جاده‌ها نصب شده است، مرتکب تخریب یا ایجاد حریق یا از کار انداختن یا هر نوع خرابکاری دیگر شود، بدون آن که منظور او اخلال در نظم امنیت عمومی باشد، به حبس از سه تا ده سال محکوم خواهد شد» و در تبصره اول این ماده آمده است: در صورتی که اعمال مذکور به منظور اخلال در نظم و امنیت جامعه و مقابله با حکومت اسلامی باشد، مجازات محارب را خواهد داشت.

نوفل لوشاتو یادآور روزهای خوش انقلاب است

 

3- «وقتی آگاهی در پس احساسات نباشد» نوشته یکی از دوستانم ذیل یکی از این تصاویر بود که در ادامه آن آمده بود: اسم این خیابان را که به خاطر امام نوفل لوشاتو نامگذاری شده است، عوض کردند؟! و دوست دیگری در پی تصویر دیگری نوشته بود: این ها مگر مدرسه نرفتند و تاریخ معاصر و تاریخ انقلاب را در دوران دبیرستان نخواندندکه نمی دانند این خیابان به چه دلیل  نوفل لوشاتو نامگذاری شده است؟!

4- تخریب اموال عمومی و تاریخ انقلاب به کنار؛ سؤال اصلی این جاست که ارتباط منطقی میان تابلوهای خیابان نوفل لوشاتو در تهران و کاریکاتورهای نشریه شارلی ابدو در فرانسه چیست؟(اگر قائل به ارتباطی میان این دو هستند که ناگزیر باید باشند) اصلا مگر می شود گفت نوفل لوشاتو نماد کاریکاتوریست های شارلی ابدو است و دیگران را شامل نمی شود؟ اگر تابلوهای نوفل لوشاتو در تهران را نمادی از کشور فرانسه بدانیم، مگر نه این که بخش قابل توجهی از فرانسویان مسلمان هستند؟ آیا این نوع برخود توهین به آن ها محسوب نمی شود؟ و ...

خوب است این دوستان به کتاب های تاریخ دوره دبیرستان مراجعه کنند و برای خود یادآور شوند که نوفل لوشاتو (به فرانسوی: Neauphle-le-Château) روستایی در نزدیکی پاریس فرانسه است و شهرت این روستا به دلیل اقامت سید روح‌الله خمینی از اواسط مهر تا ۱۱ بهمن ۱۳۵۷ در آن جاست که باعث جلب توجه رسانه‌های جهان به این روستا شد. در مدت اقامت چهار ماهه امام در پاریس، نوفل لوشاتو مهمترین مرکز خبرى جهان بود و مصاحبه هاى متعدد و دیدارهاى مختلف امام دیدگاه هاى ایشان را در زمینه حکومت اسلامى و هدف هاى آتى نهضت براى جهانیان بازگو مى کرد. به این ترتیب جمع بیشترى از مردم جهان با اندیشه و قیام ایشان آشنا شدند و از همین جا بود که بحرانى ترین دوران نهضت را در ایران رهبرى کرد. (رجوع کنید به: صحیفه امام؛ ج 3، 4، 5، 6.) نوفل لوشاتو از همان زمان یادآور روزهای خوش انقلاب است و بیش و پیش از آن که نمادی از کشور فرانسه محسوب شود، مظهری از اقتدار جمهوری اسلامی به شمار می رود. شاید این دوستان لازم باشد تا پس از کتاب های تاریخ سری به مثنوی رومی هم بزنند:

گفته اینک ما بشر ایشان بشر/ ما و ایشان بسته خوابیم و خور

این ندانستند ایشان از عمی/ هست فرقی درمیان بی‌منتهی

صد هزاران این چنین اشباه بین/ فرقشان هفتاد ساله راه بین

جز که صاحب ذوق کی شناسد بیاب/ او شناسد آب خوش از شوره آب

آن منافق با موافق در نماز/ از پی استیزه آید نه نیاز

در نماز و روزه و حج و زکات/ با منافق مؤمنان در برد و مات

مؤمنان را برد باشد عاقبت/ بر منافق مات اندر آخرت

شیر پشمین از برای کد کنند/ بومسیلم را لقب احمد کنند

بومسیلم را لقب کذاب ماند/ مر محمد را اولوا الالباب ماند

ایمان سهرابی

telegram 19dey.com

تگها: نوفل لوشاتو, فرانسه, انقلاب, قانون

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٣٠-١٠-١٣٩٣, ١٨:۵۵