سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

گفت‌وگوی بی تعارف با آقای مدیرمسئول:

دولت باید شرایطی را فراهم کند که رسانه‌ها از لحاظ اقتصادی خودکفا شوند

فاطمه محمدی

به نظرم دولت باید شرایطی را فراهم کند که رسانه ها از لحاظ اقتصادی خودکفا شوند که این امر نیاز به آموزش، بستر سازی و کارهای ترویجی و تبلیغی در سطح جریان های اقتصادی در جامعه دارد؛ برای مثال، دولت به جای کمک مستقیم، می تواند برای هر پروژه یک هزینه و پیوست رسانه ای و تبلیغی در نظر بگیرد.

 

 

نوزده ساله بود‏ وارد شغل روزنامه نگاری شد. در خرداد سال ۵۹ با روزنامه جمهوری اسلامی وارد عرصه خبر شد و ۲۰ سال در این روزنامه فعالیت کرد. در سال ۷۶ که در قم هیچ رسانه قابل توجهی نبود و تعلق خاطرش و دغدغه هایی که بسیاری از علما و دلسوزان داشتند و جای نشریه ای را در این شهر خالی می دیدند، او را مجاب کرد تا اقدام به اخذ مجوز هفته نامه کند و نهایتاً در خرداد ۷۸ مجوز هفته نامه 19دی را گرفت.

آغاز فعالیت این نشریه با ایام دوم خرداد مصادف بود که او احساس کرد بین نسل دوم خرداد و نسلی که انقلاب را به‌وجود آورد، فاصله مفهومی ایجاد شده. پس به عنوان یک علاقه‌مند به انقلاب که در پیدایش آن نقش داشت به این فکر افتادم کسانی که در انقلاب سهیم بودند، می توانند حلقه وصل دو نسل دیگر، یعنی نسل ۱۵ خرداد و نسل دوم خرداد باشند. نقطه عطف انقلاب، ۱۹ دی یا ۲۲ بهمن می شد و به دلیل این که ۱۹دی متعلق به مردم قم بود و انقلاب از آن روز شکل گرفت، خواستم این نام به عنوان حادثه ای که در پیدایش انقلاب نقش آفرینی داشت و به پیروزی انقلاب انجامید، همیشه در اذهان مردم جاودان بماند. و گذشت زمان را به شهادت می‌گیریم که نام 19 دی با اسم این پیر رسانه، حاج مرتضی داستانی پیوند خورده است؛ همو که در روزهای پر فراز و نشیب عمر بیست ساله این روزنامه، خندید، گریه کرد، شاد شد و گاهی هم شاید خسته. حالا بعد از گذشت این سال‌ها به بهانه برگزاری نمایشگاه مطبوعات کشور، خودمانی‌تر از همیشه با او حرف می‌زنیم:

به عنوان سؤال اول، این که شما اخبار آقای لاریجانی را پوشش می دهید، این سوال را پیش می آورد که آیا روزنامه از سوی وی پشتیبانی مالی می‌شود؟

حمایت هایی که روزنامه از برخی افراد داشته به دلیل مسائل مادی نبوده. در هر مقطعی که احساس کردیم تفکرات مسئولی درست است و خوب کار می کند یا افکار وی را به خودمان نزدیک دیدیم، نسبت به انتشار افکار وی تلاش کردیم.

ببینید پیش از آقای لاریجانی، آقای هاشمی رفسنجانی بود ما در دوره ایشان به برخی عملکردهای وی نقد داشتم اما شاید اگر تا چند ماه آخر فوت ایشان کسی اسم مرا می آورد نه ایشان بلکه هیچ یک از اطرافیان وی هم من را نمی شناخت و هنوز هم نمی شناسد.

اخیرا یکی از دوستانم در تشخیص مصلحت نظام گفت که چند ماه آخر حیات شان با روزنامه ۱۹دی آشنا شده و درخواست کرده بود که این روزنامه را برایشان تهیه کنند احتمال می دهم آقایانی از قم مانند آیت الله امینی به ایشان گفته باشند که این روزنامه را مطالعه کنند.

یعنی بعد از فوت ایشان متوجه شدید؟

بله؛ حدود دو ماه است که متوجه شدم. هر کس شک دارد تا چهار حلقه اطراف آقای هاشمی بپرسد اگر اسم من و روزنامه را شناخت جایزه می گیرد از این بالاتر نمی شود که نشان می دهد ارتباط ما مفهومی بوده است.

چرا از آقای هاشمی رفسنجانی حمایت کردید؟

احساس می کردم نوع نگاه و روش اعتدالی ایشان در بسیاری از موارد می تواند راهگشا باشد زیرا من ۴۰ سال افکار آيت الله هاشمی را دنبال کردم و ارادت وی را نسبت به نظام، انقلاب و رهبری درهیچ کس سراغ نداشتم.

در این مدت مطالب افرادی که لایه اعتدالی را همراه خود داشتند، اعم از اصولگرا و اصلاح طلب، در این روزنامه انعکاس داده شد. این نشان می دهد که ما شخصیت‌گرا نبودیم، بلکه تفکرگرا بودیم.

با وجود خصوصی بودن این روزنامه، آیا از جایی هم حمایت می شود؟

اگر نشریه ای به شخص یا مجموعه ای آویزان باشد، ماندگار نمی شود؛ اگر ۱۹دی درآستانه ۲۰ سالگی است، همین بهترین دلیل است که به جایی وابسته نبوده؛ درحالی که در هر مقطع زمانی یا با انتصاب های مختلف سیاسی، باید مناصبی هم به ۱۹دی داده می‌شد، که نشد. اگر انتصاب ها باعث ماندگاری روزنامه بود، اکنون که همه آن ها منتفی شده پس باید درب دفتر روزنامه هم بسته می شد. در این سال ها یک شخصیت سیاسی را نمی توانید پیدا کنید که ما از وی یک کمک بلاعوض گرفته باشیم.

 

وضعیت بد اقتصادی، به نحوی شده که نان و قلم روزنامه نگاران را به مدیران و مسئولان وابسته کرده است. نظر شما در این باره چیست؟

این که رسانه ها و روزنامه های کشور از لحاظ اقتصادی هم اکنون وابسته به آگهی های دولتی هستند حرف درستی است اما آگهی های دولتی به شکل سیاسی و خطی توزیع نمی شود بلکه با توجه به رتبه بندی ها قیمت آگهی و میزان آن تعیین می شود و به این دلیل در خط مشی روزنامه ها تغییر ایجاد نمی کند.

دولت چطور می تواند به مطبوعات خدمتی داشته باشد؟

ما با پارادوکس مواجه هستیم؛ از یک سو می گویند چرا دولت به مطبوعات کمک می کند و از سوی دیگر می گویند روزنامه نگاران نباید دولتی باشند. به نظرم دولت باید شرایطی را فراهم کند که رسانه ها از لحاظ اقتصادی خودکفا شوند که این امر نیاز به آموزش، بستر سازی و کارهای ترویجی و تبلیغی در سطح جریان های اقتصادی در جامعه دارد؛ برای مثال، دولت به جای کمک مستقیم، می تواند برای هر پروژه یک هزینه و پیوست رسانه ای و تبلیغی در نظر بگیرد.

چرا از دولت فعلی حمایت می کنید؟

شیوه کار دولت مطابق با همان تفکری است که روزنامه دنبال می کند و دوم این که آقای روحانی از همه تفکرات در هیات دولت استفاده می کند و سومین دلیل ما این است که احساس می کنیم مسائل کشور دارد به ریل گذاری صحیحی وارد می شود. البته با دولت آقای روحانی عقد اخوت نبسته ایم و وابستگی دولتی هم نداریم و اگر احساس کنیم جایی از مسیری که به آن معتقد هستیم خارج شده، قطعا به مردم خواهیم گفت؛ کما این که هم اکنون هم معتقدیم دولت می تواند در کارها سرعت بیشتری داشته باشد. هرچند در برخی موارد اشکالاتی وجود دارد که بر خود لازم می دانیم آن انتقادها را هم مطرح کنیم.

شما ابتدا هفته نامه را به سه روز چاپ در هفته، سپس روزنامه محلی و حالا هم به روزنامه سراسری ارتقا دادید. آیا این رویه ارتقا در نشریه ادامه پیدا می کند؟

قطعا دنبال ارتقا هستیم. با استراتژی‌ای که داشتیم، معتقدیم اگر رشد تدریجی داشته باشیم، بهتر می توانیم ماندگارتر شویم.

قرار است با چه سرعتی پیش روید؟

به نظر می رسد یکی از نقاط خاکستری روزنامه شما از حیث مسائل داخلی این بود که در برهه ای روزنامه شما فعالان جدی خود را از دست داد وافراد باسابقه اینجا را ترک کردند، نظر شما هم همین است؟

این اتفاق برای ۱۴ سال پیش بود و آن نیروها الان باسابقه هستند آن زمان صفر کیلومتر بودند که اینجا آمدند و نیروهای سه - چهار سال کار کرده بودند الان ما نیروهای به مراتب باسابقه تری داریم.

یعنی روزنامه شما سکوی پرش بوده؟

اینجا جزء جاهایی بود که توانست نیروهایی را در این رشته تربیت کند که بتوانند در جاهای دیگر موثر باشند و امروز بسیاری از آنان تمایل به برگشت دارند.

در همه رسانه ها اینگونه است که بسیاری از نیروهای انسانی که برای آموزش آنان سرمایه گذاری شده اما به دلیل پرداختی کم به جاهای دیگر رفتند.

من نقطه خاکستری را برای نشریه قائل نیستم. زیرا از آن پس کسانی انتخاب شدند که تحصیلات عملی و تئوری را با هم داشتند تا کار اصولی تر از گذشته انجام شود.

درج اخبار و گزارش های تکراری و کپی پیستی، کم و بیش دامن تمام مطبوعات ایران را گرفته. نظر شما چیست؟

به دلیل این که رسانه های ما توجه ویژه به ارزش خبری شهرت دارند که البته نمی توان آن را کتمان کرد وخبرنگاران برای بازنشر بیشتر خبرهایشان از افراد معروف نقل قول می کنند.

۱۹دی چقدر توانسته حلقه اتصال بین مردم و مسئولان باشد؟

در انتقال دغدغه‌ها به مسئولان تصمیم‌گیر به نظرم موثر بودیم. زیرا خیلی از علما، مراجع و شخصیت ها بسیاری از مسائل را در این روزنامه می خوانند.

با توجه به این که رتبه روزنامه شما در کشور نسبت به سال گذشته رشد داشته و در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات غرفه فعال شدید، چه نمره ای به روزنامه تان می دهید؟

به این سوال پاسخ نمی دهم. به دلیل این که من آدم سخت‌گیری هستم و می خواهم روزنامه رشد داشته باشد. خودم وقتی نمره پایینی بدهم، گمان می کنندسطح روزنامه ما پایین است؛ در حالی که بسیاری از اساتید این حوزه نمره خوبی به ما می دهند.

روزنامه شما چه میزان توانسته منویات حوزه علمیه را به عنوان همسایه دیوار به دیوار خود انعکاس دهد؟

یکی از دغدغه های ما این بوده که منتقل کننده گفتمان و اخبار حوزه به داخل جامعه باشیم و حوزویان را هم از مطالبی که در جامعه هست آگاه سازیم.

این روزنامه بیش از همه نشریات مکتوب، اخبار حوزه علمیه را منعکس می کند. زیرا می دانیم که علما روزنامه ما را می خوانند و کار ما تاثیرگذار است.

می دانیم که روزنامه نگاری جزء مشاغل سخت است و شما هر روز در این کار هستید؛ تا حالا شده همسرتان در این راه خسته شوند؟

زمانی که فرزندانم بزرگ شدند مسائل سیاسی را وارد خانه کردند، اما تا پیش از این، امکان نداشت حتی یک کلام از مسائل کاری من در خانه مطرح شود. بسیاری از اوقات، هنگام ورود به خانه، چند لحظه ای را پشت در توقف می کردم تا با ذهن خالی وارد خانه شوم که آنان درگیر مسائل کاری من نشوند.

در طول ۴۰ سالی که کار رسانه ای کردم، ۳۰ سال آن را اصلا خانواده من متوجه نشدند من چکار می کردم. آرامش را داشتند، اما در مورد منظم نبودن ساعت کاری هم از ابتدا به توافق رسیده بودیم.

برای افزایش فرهنگ عمومی و اخلاق و ارتقاء مثبت‌های اجتماعی جامعه و کاهش آسیب های اجتماعی در شهر قم چه میزان موثر بوده و تلاش کرده اید؟

در جهت پیگیری و بیان آسیب های اجتماعی برای مسئولان وارد عمل شدیم؛ 19دی از جمله روزنامه هایی است که دغدغه آسیب های اجتماعی را دارد. زیرا معتقدم که مساله آسیب های اجتماعی و فرهنگی مهم‌ترین عاملی است که بیش از مسائل سیاسی و اقتصادی، انقلاب اسلامی ایران را تهدید می کند.

دشمن بمبی به مراتب قوی تر از انرژی هسته ای را در داخل کشور و در رابطه با مسائل اجتماعی کار گذاشته و باید به دنبال یک انرژی باشیم که خنثی کننده این بمب ها در اجتماع باشد.

من معتقدم کارآمدی نظام جمهوری اسلامی بستگی به توفیق ما در مساله آسیب های اجتماعی دارد و این مساله باید به همراه ساماندهی مسائل اقتصادی است.

هر کسی دلسوز مردم و انقلاب است و قلم و رسانه ای دارد یا صاحب به میز و صندلی است، باید همه هم وغم خود را در جهت اعتلای نظام و بالا رفتن کارآمدی اقتصادی و اجتماعی کشور معطوف کند.

اگر نگوییم قم ام القرای جهان اسلام است یک شهر موثر در جهت گیری های کشور است؛ با وجود اخبار زیاد در این شهر خبرنگاران مستعدی می خواهد که صدای قم را حداقل به گوش مردم کشور خودمان برسانند اما وضعیت درآمدی اهالی رسانه مطلوب نیست. این معضل را چگونه ارزیابی می کنید؟

آنان واقعا عاشق این کارند و انسان های دغدغه مندی هستند، وگرنه این حقوق ها بسیار پایین تر از کار آنان است.

کار رسانه ای سخت است اما برای من، سخت ترین قسمت آن، زمان دادن حقوق کارکنان است. احساس می کنم آنچه حق آنان است را نمی توانم پرداخت کنم و متاسفانه این شیوه کنونی، نیروهای انسانی پایدار و قوی را از جامعه رسانه ای کشور می گیرد.

تعامل مدیران و مسئولان با شما به چه شکل است؟

به نظرم در کشور ما همه چی فصلی است. زیرا مدیریت فصلی است.

برخی مدیران کشوری شاید نخواهند خبرنگاران پیگیر و مطلع در کشور تربیت شوند و آنان را مزاحم بدانند. نظر شما در این مورد چیست؟

به نظرم خبرنگار حرفه ای را همه می خواهند؛ گاهی عملکرد و نوع ورود و خروج روزنامه نگاران به حدی غیرحرفه ای می شود که موجب ایجاد حساسیت ها یا داوری های متفاوت درباره ما می شود.

به عنوان یک شخصیت حقوقی رسانه ای، روند رسیدگی به تخلفات رسانه ها را چگونه می بینید؟

نوع برخورد با رسانه ها همراه با جایگاه و منزلت اجتماعی این شغل نیست و گاه شاهد رفتارهای نادرستی با همکاران مان هستیم. زیرا زمان دستگیری یک روزنامه نگار، انگار یک دزد جنایت کار دستگیر شده یا فتح الفتوحی کرده اند که یک روزنامه نگار را احضار کردند. باید رسیدگی شود. زیرا نیازی به آبروریزی نیست. قطعاً در شیوه برخورد با اهالی رسانه باید تجدید نظر شود.

دلیل کمتر شناخته شدن روزنامه شما در میان مردم عادی کشور چیست؟

هزینه های تبلیغاتی بسیار بالاست و برای شناساندن خود سعی کردیم روزنامه را با کیفیت کارمان به همه بشناسانیم.

چقدر مردم و مسئولان روزنامه شما را می شناسند و برای آن اهمیت قائل هستند؟

برخی علما و مراجع پیگیر خواندن این روزنامه هستند. برخی مدیران استانی و کشوری اذعان دارند که شبانه پی. دی. اف روزنامه را می گیرند.

بحث سرعت الان خیلی مهم نیست. زیرا با توجه به وضعیت رسانه های مکتوب در رقابت با رسانه های مکتوب دیداری و شنیداری نیازمند تغییر ماموریت هستند. پیش از فکر کردن به سرعت، رشد در مرحله ای ست که باید در نشریه تغییر و تحولات کیفی ایجاد شود.

اقبال مردم و مسئولان را به روزنامه تان چطور می بینید؟

با همین سیر رشد تدریجی اقبال به روزنامه هم رشد داشته؛ از خواننده های قدیمی ما کسی نیست که اذعان نکند محتوا و کیفیت روزنامه ما از گذشته بهتر است. این نشان می دهد رشد کیفی داشتیم و کمتر کسی است که روزنامه ۱۹دی را مدتی بخواند و دیگر دنبال نکند.

چطور و از کجا متوجه شدید؟

روزنامه ما در بین خواص جایگاه پیدا کرده؛ بازخورد اعتماد مسئولان و مردم را از نحوه تماس با من و روزنامه یا نوع بازتاب مطالب متوجه می شویم؛ بسیاری اوقات برای انتشار مطلبی از صبح تماس برای توصیه، تشکر یا انتقاد داریم که نشان می دهد که تاثیرگذار هستیم.

خاطره از دشواری‌های کارتان بگویید؟

اگر کسی شیرینی آن را درک کند در مقابل شیرینی ها سختی ها برایش رنگ می بازد. کسی که با عشق و علاقه کار می کند لذت هم می برد و من همیشه گفتم که شیرینی و لذت این شغل، خیلی بیشتر از سختی آن است.

telegram 19dey.com

اخبار مرتبط

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢٢-٠٩-١٣٩۶, ١٣:۵٠

   

پر مبحث ترین ها