سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

وال استریت ژورنال:

ظریف در حال بازی دادن جان کری و اروپاست

در حالیکه تمدید ضرب الاجل در تابستان تحقق یافت، ایرانی ها در ازای آن هیج امتیازی ندادند.
وال استریت ژورنال نوشت: آنچه در میان آشوب های خاورمیانه فراموش شده، نزدیک شدن ایران و امریکا به ضرب الاجل هسته ای است. اوباما در سال های اخیر به دنبال به یادگار گذاشتن نگین میراث سیاست حارجی خود یعنی توافق با ایران است.

به گزارش سرویس بین الملل «تیک» Tik.ir، پرزیدنت به مشورت های تک و تنها شهره است. اما این مسئله می تواند نتیجه ی دردسرسازی در رابطه با جلب حمایت کنگره برای تصویف توافق با ایران داشته باشد.


تاکنون دولت اوباما به دموکرات ها برای سد کردن تلاش های جمهوریخواهان در جهت تعریف نقش برای کنگره در توافق هسته ای با ایران متکی بوده است.

از اواخر ماه ژوئیه، باب کورکر، لیندسی گراهام، ماکوروبیو، و جان مک کین(یعنی با نفوذترین سناتورهای جمهوریخواهان در زمینه سیاست خارجی) « طرح 2014 مذاکرات هسته ای ایران» را ارائه دادند، طرحی که دولت را به تسلیم توافق با ایران به سنا، برای بررسی ظرف سه روز در جهت تکمیل آن، ملزم می کند.

بر اساس این طرح، در صورتی که ایران بدون دستیابی به توافق هسته ای میز مذاکرات را ترک کند، تحریم های لغو شده، بی درنگ مجدداً اعمال خواهند شد. این طرح همچنین سازوکاری را برقرار می سازد که درصورت عدم ادای تعهدات توسط ایران این تحریم ها مجدداً اعمال می گردند.

برخلاف لوایح سابق تحریم ایران، این تلاش جمهوریخواهان نتوانسته است حتی حمایت یکی از دموکرات ها را جلب کند.

سناتور رابرت منندز از نیوجرسی، که رئیس تندرو کمیته روابط خارجی سنا است، از قرار دادن امضای خود در پای این طرح خودداری کرده است. دموکرات های بدبین به ایران، می گویند آنها در حال استفاده از قدرت سیاسی خود برای نظارت دقیق بر توافق نهایی هستند اما تا آن زمان، کاخ سفید اوضاع را آنچنان داغ خواهد کرد که دمکرات ها را مجبور به حمایت از هر آن چیزی خواهد کرد که اوباما به عنوان دستاورد بزرگ دیپلماتیک خود به تصویر خواهد کشید.

پرزیدنت اوباما، در نخسین سخنرانی خود، دست خود را به سوی تهران دراز کرد و توافق موقت هسته ای در نوامبر گذشته، اولین قدم قاطع به سوی آن هدف بود. ایران کار روی سانتریفوژهای پیشرفته را متوقف کرد و آمریکا و اتحادیه اروپا برخی از تحریم های اقتصادی را لغو کردند. فرض براین بودکه دو طرف تا ژوئیه به یک توافق نهایی دست یابند اما زمان مذاکرات را تا 24 نوامبر تمدید کردند.

با وجود این، در خلال مذاکرات، دولت اوباما از مسیر مورد نظر خارج شده و باعث شده است تا موقعیت آمریکا در مذاکرات تضعیف شود. در اوایل سال جاری، کاخ سفید سنا را مجبور کرد، طرحی را که هر دو حزب تهیه کرده بودند و توسط 60 نفر از 100 عضو سنا امضاء شده بود و تحریم های قوی تری را بر ضد ایران، در صورت شکست مذاکرات، اعمال می کرد، کنار بگذارد.

دولت اوباما با یادآوری مخالفت ایران با طرح تحریم های جدید، گفت که آنها می خواستند به تهران حسن نیت نشان دهند. در حالیکه تمدید ضرب الاجل در تابستان تحقق یافت، ایرانی ها در ازای آن هیج امتیازی ندادند.

به موجب قانون اساسی، سنا متعهد است پیمان های رسمی با دیگر کشورها را با دو سوم آراء تصویب کند. اما توافق با ایران توافقی چند جانبه محسوب می شود و نه یک پیمان و بنابراین مستلزم تصویب مجلس سنا نیست. اکثر تحریم ها بر ضد ایران نبز می تواند با فرمان قوه مجریه لغو شود.

طرح دیگر، لایحه کورکر- گراهام است که به آمریکا اهرم قوی تری را در رابطه با تهران ارائه می کند. پیامی که این طرح به ایران ارسال می کند آن است که یک توافق بد را که منافع آمریکا را به خطر اندازد تصویب نخواهد کرد و آماده است تحریم ها را دو برابر کند.

سهراب احمری می گوید صاحبان شرکت های بزرگ تجاری غرب هم اکنون برای بازگشت به تجارت معمول با ایران صف کشیده اند.

خبر های درز کرده از مذاکرات حکایت از آن دارد که ایرانی ها در حال بازی کردن با آمریکا و دیگر کشورهای مذاکره کننده، برای کسب امتیازات بیشتر هستند. عباس عراقچی، معاون وزیر امور خارجه، هفته گذشته گفت « همه چیز، از جمله تمدید ضرب الاجل، ممکن است». یک تأخیر دیگر به ایران زمان بیشتری برای تکمیل فناوری نهفته در پشت یک بمب را ارائه می دهد و فشارهای سیاسی احتمالی از جانب لابی های تجاری برای کاهش تحریم ها را به وجود می آورد. طرح قانونی کروکر- گراهام تمدید مذاکرات را ممنوع می کند.

یک سیاستمدار ارشد اروپایی گفت: سیگنالی که آمریکا به ایران ارسال می کند آن است که « ما بیش از آنکه شما به ما نیاز داشته باشید به شما نیاز داریم.»
telegram 19dey.com

تگها: ظریف, اروپا, آمریکا, ایران, امتیاز, بازی دادن

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢٧-٠٧-١٣٩٣, ٢٢:١٩