سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

مشعل های خاموش مجسمه آزادی

رجوع به اظهارات ادوارد اسنودن این فرض را در ذهن پر رنگ می کند که دولت منادی آزادی برای هیچ شخص حقیقی و حقوقی حتی شهروندان خود قائل به آزادی نیست. گویا اشک های طراحی نشده لیبرتاس، مشعل های هفت گانه مجسمه آزادی بندر نیویورک را مدت ها است خاموش شده است

ایمان سهرابی:شاید اگر فردریک بارتولدی و گوستاو ایفل مهندسان فرانسوی مجسمه آزادی گمان می بردند زمانی فرا می رسد که کشور میزبان لیبرتاس(زن مشعل به دست) جنایاتی هولناک را بر انسان ها روا می دارد، آن را به صورت فعلی طراحی نمی کردند یا دست کم قطرات اشکی از گونه های او جاری می ساختند.

هنوز آتش خشم خون بر زمین ریخته شده مایکل براوون، نوجوان سیاه پوست شعله می کشد؛ هنوز خیابان های فرگوسن مملو از نفرت نسبت به قاتل بی رحم اریک گارنر است و دختر نوجوان آکای گورلی پدر هنوز گریان است که این بار صحبت از اسناد شکنجه های هولناک سیا به میان می آید. به راستی آیا ما درباره کشور میزبان منادی آزادی سخن می گوییم؟!

سه شنبه هفته گذشته بود که سنای امریکا خلاصه ای از گزارش 6 هزار صفحه ای مربوط به استفاده از روش های بازجویی توسط ماموران سیا در بازداشتگاه ها و زندان های مخفی آمریکا را منتشر کرد. این گزارش که با هزینه 40 میلیون دلاری و پس از 6 سال تحقیق تهیه شد، شامل موارد و جزئیاتی است که می تواند بخشی از پنهان ترین اعمال سازمان سیا پس از واقعه یازده سپتامبر سال 2001 میلادی را آشکار کند. پیش از این نیز ماجراي جنجالي ادوارد اسنودن و پناهندگي وي به روسيه، افشاگري هاي متعدد وي در خصوص جاسوسي الکترونيکي، ايميلي و تلفني آمريکا از شهروندان خود برگ دیگری از مفهوم آزادی در امریکا را نوشت.

درباره علت افشای چنین اسنادی در این برهه زمانی تحلیل ها و کارشناسی های مختلفی صورت گرفته است اما درباره صحت آن هیچ جای تردید و شکی وجود ندارد. جان برنان، رییس سازمان سیا در اظهارنظری، شیوه های کاربرد شکنجه در آمریکا را تأئید کرد. او در کنفرانسی مطبوعاتی در واکنش به گزارش منتشر شده پیرامون شکنجه های غیرانسانی به کار برده شده توسط سیا گفت: در برخی موارد محدود،، شکنجه هایی در بازپرسی ها به کار رفته که اجازه ای برای آن صادر نشده بود که البته نباید آن را تعمیم داد و ما موفق نشده بودیم مانع از ادامۀ کار این بازپرس ها شویم. حتی اگر برنان نیز این اعمال وحشیانه را تأئید نمی کرد، پوسترهای حاوی شعار «نمی توانم نفس بکشم» معترضان فرگوسن در حمایت از اریک گارنر می توانست تأئیدی بر شکنجه های سیا باشد. هنگامی که در فضای آشکار و علنی، یک افسر سازمان پلیس نیویورک به خود اجازه می دهد یک شهروند حداکثر متهم را به راحتی خفه کند، در فضای مخفی و پنهان سازمان اطلاعات مرکزی امریکا دیگر بهشت برین نیروهای امنیتی خواهد بود! چه آن که مخفیانه بودن فعالیت های آن نیز موجب خواهد شد تا کنگره نتواند مانع قانون شکنی و سرکشی مقامات سیا شود.

با این اوصاف پرسشی که مطرح می شود این است که آیا این اعمال غیرقانونی و غیر انسانی به همین جا محدود شده است؟ با مراجعه به گفت و گوی گاردین با ابو احمد از زندانیان سابق بوکا که اکنون از سرکردگان داعش است، شاید بخشی از پاسخ این پرسش روشن شود. به گفته ابو احمد، آمریکا زندان بوکا را در وسط صحرای جنوب عراق پس از سال 2003 بنا نهاد و در مدت شش سال، صد هزار نفر در آن زندانی شدند که اوج آن سال 2007 بود. این سرکرده داعش می گوید: اگر زندان آمریکاییان در عراق وجود نداشت، داعش نیز اکنون نبود. به نظر می رسد ماجرا از این هم فراتر باشد. رجوع به اظهارات ادوارد اسنودن این فرض را در ذهن پر رنگ می کند که دولت منادی آزادی برای هیچ شخص حقیقی و حقوقی حتی شهروندان خود قائل به آزادی نیست. گویا اشک های طراحی نشده لیبرتاس، مشعل های هفت گانه مجسمه آزادی بندر نیویورک را مدت ها است خاموش شده است و کسی قصد روشن کردن آن را ندارد.

telegram 19dey.com
شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢٣-٠٩-١٣٩٣, ١۶:٣٧

   

پر مبحث ترین ها