سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

دلارهای نفتی تمام می‌شوند

چندین کشوری که به شدت به نفت وابسته هستند، علیرغم درآمدی که این منبع انرژی به همراه دارد، عملکرد ضعیفی در تامین خدمات عمومی دارند.
قیمت نفت و گاز به کف نزدیک می شود و برخی کشورها به شکل تاسف باری آماده این افت قیمت نیستند.

به گزارش سرویس بین الملل فرارو به نقل از فارن پالسی، این روزها ولادیمیر پوتین بودن، خوب است. رئیس جمهوری روسیه به دلیل وابستگی کشورهای اروپایی به گاز طبیعی کشورش، می تواند بدون هیچ ترسی از پیامدها، آنها را به دنبال خود بکشد. از آن سوی، مشتریان پوتین احتمالا رویای روزی را در سر دارند که بتوانند وی را به سخره بگیرند. اما روزی که آنها بتوانند بالاخره بدون وابستگی به منابع انرژی وی ادامه حیات دهند، نفوذ بین المللی تنها موردی نخواهد بود که از دست روسیه و دیگر کشورهای نفتی خارج خواهد شد.

در مورد نوع استقلال انرژی که آمریکا ممکن است با استخراج به دست آورد یا برزیل با بهره برداری از ذخایر نفتی خود در اعماق دریا کسب کند، صحبت نمی کنیم. بلکه در مورد روزی سخن می گوییم که نفت و گاز دیگر به عنوان سوخت خودروها و منبع گرمایش خانه ها استفاده نمی شوند. دولت هایی مانند روسیه که به درآمدهای نفتی وابسته هستند، آن روز، روز حساب پس دادن است. نوسانات اخیر در میزان تقاضا و قیمت نفت و گاز، تنها یک پیش نمایش مخفی است.

گرمایش خانه ها و سوخت خودروها دو منبع مصرفی نفت هستند که در مقابل تغییرات تکنولوژیک در سال های آتی آسیب پذیر خواهند بود. در حال حاضر، آمریکا هنوز از حدود دو سوم نفت خود برای مصارف بنزین و گرمایش استفاده می کند. باقی نفت به سوخت جت، پروپان، پلاستیک و دیگر محصولاتی که ضرورتا با خودروهای الکتریکی، صفحه های خورشیدی و انرژی باد جایگزین نمی شوند، اختصاص می یابد. با افت تقاضا برای بنزین و وسایل گرمایشی که سوخت شان نفت و گاز است، قیمت نفت و گاز طبیعی نیز طبیعا افت خواهد کرد. اما پس از آن، دیگر مشتقات نفت ارزان خواهد شد و مردم با خرید آنها باعث افزایش نسبی نفت و گاز خواهند شد. و البته اقتصادهای نوظهور رو به رشد امروز نیز تقاضای خود را افزایش خواهند داد.

با این حال، منصفانه است اگر فرض را بر این بگیریم که درآمد فروش نفت و گاز طی چند دهه آتی در کشورهایی مانند نیجریه و عربستان که راه چندانی برای دستیابی به ذخایر جدید ندارند، کاهش خواهد یافت. صنایع دیگر مانند پالایش که به نفت خام مربوط هستند نیز ممکن است آسیب ببینند.

چنین شرایطی چه معنایی برای آینده کشورهای نفتی خواهد داشت؟ در بسیاری از آنها، دولت ها به درآمدهای نفتی و گازی خود وابسته هستند. دو سال پیش صندوق بین المللی پول گزارشی در مورد بودجه صنایع استخراجی منتشر کرد که شامل نموداری از نوع ارائه شده در ادامه می شد:

دلارهای نفتی تمام می‌شوند


رنگ قرمز: منبع درآمد برحسب درصد تولید ناخالص داخلی
رنگ نارنجی: منبع درآمد برحسب درصد مجموع درآمد


20 کشور جهان دستکم برای نیمی از درآمد دولت شان نیازمند نفت هستند و 10 کشور دیگر بین نصف تا یک چهارم این نیازمندی را احساس می کنند. این کشورها به طور آشکار در مقابل تغییر جدی قیمت و میزان نفت و گازی که ممکن است بفروشند، آسیب پذیر هستند. اما کدامیک از آنها شرایط دشواری را پشت سر خواهد گذاشت؟

یکی از عواملی که بر آنها تاثیر خواهد گذاشت، تنوع اقتصاد این کشورها است. در کشورهایی که نفت حجم قابل توجهی از درآمد را تامین می کند اما سهم چندانی در بازده کلی اقتصادی ندارد، دست کم امکان گسترش پایگاه مالیاتی وجود دارد. تمام کشورهای ذکر شده در این نمودار، برای کمتر از یک پنجم تولید ناخالص داخلی خود به نفت احتیاج دارند. اما برخی از آنها عملکرد خوبی در جمع آوری مالیات که در پی کاهش قیمت نفت و گاز به منبع درآمدی شان تبدیل خواهد شد، ندارند.

براساس برآوردهای صورت گرفته در سال 2005 تا 2007 توسط اندروس بوهن از دانشکده اقتصاد اوترخت (دانشگاه برتر و اول هلند) و فردریش اشنایدر از دانشگاه ژوهانس کپلر، اقتصاد سایه—یا بازار سیاه—احتمالا نیمی از تولید ناخالص داخلی نیجریه و بیش از 40 درصد تولید ناخالص داخلی چاد، روسیه، میانمار و ساحل عاج را شکل می دهد. بهبودی از خلاء درآمدی دولت برای هر یک از این کشورها دشوار خواهد بود.

ضمن اینکه، چندین کشوری که به شدت به نفت وابسته هستند، علیرغم درآمدی که این منبع انرژی به همراه دارد، عملکرد ضعیفی در تامین خدمات عمومی دارند. از میان پنج کشور با کمترین پایگاه های مالیاتی، چهار کشور—چاد، ساحل عاج، میانمار و نیجریه—در میان 20 درصد انتهایی جدول بانک جهانی در خصوص تاثیرگذاری دولت ها بودند. اگر قیمت نفت و گاز ناگهان و به شدت کاهش بیابد، این کشورها احتمالا همگی با هم سقوط خواهند کرد.

قابل ذکر است که شاخص کشورهای شکننده که به طور سالانه توسط فارن پالسی منتشر می شود نیز بر این تحلیل صحه می گذارد. در این شاخص گذاری، چاد در میان شش کشوری که بیشترین میزان شکنندگی در جهان را داشتند، قرار گرفته بود. ساحل عاج در جایگاه 14، نیجریه 17 و میانمار 24 قرار داشتند.

برای این کشورها انتقال اقتصاد به جهان پس از نفت آسان نخواهد بود. این انتقال هرچه زودتر آغاز شود، بهتر خواهد بود.
telegram 19dey.com

تگها: نفت, دلار, درآمد, دولت

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢۶-٠٧-١٣٩٣, ٢٢:۴۴