سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

ناراحتي امام(ره) از برخي «خطبه هاي وحدت شکن!»

اما اين پرسش در ذهن بسياري وجود دارد که اگر حضرات دغدغه نظام دارند و نگران فرهنگ کشورند، چرا به جاي استفاده از لحن تند و قهرآميز، نقد دلسوزانه نمي کنند و راه درست و صواب پيش پاي مسئولان نمي گذارند؟!
در جمعه اي که گذشت (9/ 3/ 93)، تريبونهاي نماز جمعه، به سخنان آقاي دکتر روحاني که گفته بود «نمي‌خواهيم با شلاق مردم را به بهشت ببريم» واکنش نشان دادند و از آن ميان، امامان جمعه برخي شهرهاي بزرگ و مهم؛ مانند تهران، اصفهان، مشهد و قزوين سهم بيشتري از حملات را به خود اختصاص دادند و در اعتراض به برنامه هاي فرهنگي اين دولت نوپا نيز سخن گفتند. در اينجا بنا نداريم واکاوي کنيم که نيت آنان از اين دست انتقادها و حملات چيست؟
آيا سوز دين دارند يا نگران امري ديگرند ؟!
آيا اظهارات ايشان با اصول و منطق دين سازگارتر است يا اظهارات رييس جمهور؟!
و نيز نمي خواهيم عيار حقانيت اين دو گفتمان را محک بزنيم که هر کدام چه ميزان است؟!
اما اين پرسش در ذهن بسياري وجود دارد که اگر حضرات دغدغه نظام دارند و نگران فرهنگ کشورند، چرا به جاي استفاده از لحن تند و قهرآميز، نقد دلسوزانه نمي کنند و راه درست و صواب پيش پاي مسئولان نمي گذارند؟!

اکنون در سالگرد امام خميني (قدس سره)، شايسته است نگاهي به بخش‌هايي از سخنان، مواضع و هشدارهاي آن راحل عظيم الشأن در موضوعات مختلف داشته باشم و گزيده هايي از آنها را که نسل کنوني ما کمتر شنيده يا اصلا نشنيده اند، و نسل گذشته؛ اعم از خطباي جمعه و مسؤلين، آنها را به بوته فراموشي سپرده اند، بياوريم. البته بي آنکه از خود تحليل و تفسيري ارائه کنيم و قصدي در ورود به بازي هاي مصداق يابي و مصداق سازي و برداشتهاي شخصي و جناحي داشته باشيم:

مسأله‏ اى كه بنده را ناراحت مى‏ كند اختلاف است


«...گويندگان در مجالس، اهل منبر، اهل علم، خطباى جمعه، كسانى كه قبل از خطبه صحبت مى‏ كنند بدانند مسئله‏ اى كه بنده را ناراحت كرده است و مى‏ كند اين است كه در اين كشور اختلاف ايجاد بشود...»

از دست دادن موقعيت و مقام موجب نمي شود که خدا را ناراضي کنيد!

«فرض مى‏ كنيم كه يك مقام بسيار عالى‏ اى هم از شما گرفته شده است ـ فرض مى‏ كنيم و حال اينكه نيست اينجور ـ اين موجب اين نمى‏ شود كه شما خداى تبارك و تعالى را ناراضى كنيد از خودتان...»

نبادا مردم براى خاطر ما بهشت بروند و ما با ايجاد اختلاف (برويم) جهنم

«... من گاهى شايد بسيارى از اوقات خوف اين را دارم، و از اين خوف هم گاهى ناراحتم که نبادا مردم براى خاطر ما بهشت بروند و ما (برويم) جهنم و آن وقت مُشرِف باشند آن بهشتي‌ها بر ما، ما آن خجالت را چه بکنيم؟! آن‌ها براى رضاى خدا عمل کردند و مى کنند و شما آقايان را به کرسى وکالت نشاندند... آن‌ها براى خدا کار کردند. اگر ما انحراف پيدا کنيم و بالخصوص... به واسطه حرف‌هايمان اختلاف ايجاد کنيم، اين(جا) خوف‌‌‌ همان معنا هست که فردا ما در عذاب باشيم و آن‌ها در نعمت باشند، و آن‌ها به ما بگويند ما براى خاطر شما آمديم به بهشت و شما چرا رفتيد جهنم؟! و اين خجالتى که انسان در آن روز خداى نخواسته مى‏ کشد از آن آتش سخت‌تر است!...»

ائمه جمعه متوجه باشند که خطبه هاي آنها همه جا منعکس مي شود!

«...مجلس گمان نکند که در يک مجلس صحبت مى‏ کند، ائمه جمعه گمان نکنند که در يک جاى محدود صحبت مى‏ کنند! امروز ديگر حدود برداشته شده است. ديوار‌ها ريخته شده است. اگر ديروز يک کسى در يک مجلسى مثلاً، يا در محل اقامۀ جماعت و جمعه صحبت مى کرد، در يک جمعيت محدودى صحبت مى‏ شد و تمام مى‏ شد، امروز همه مى‏ دانيد اينطور نيست؛ خصوصاً در ايران که مجلسش منعکس مى شود مستقيماً، و ... خطب جمعه هم منعکس مى شود و من گاهى وقت‌ها چيزهايى را که از راديوى خارج مى‏ شنوم، بعدش از راديوى خودمان مى‏ شنوم، آن‌ها زود‌تر از ما نقل مى‏ کنند! در يک همچو محيطى تکليف خيلى زياد است. انحرافات اگر پيدا بشود، اين انحرافات، انحرافات محدود نيست، انحراف نامحدود است...»


اختلاف علما اختلاف ملت است، نه اختلاف افراد

«... اختلاف علما اختلاف ملت است، نه اختلاف افراد. اگر يک عالمى که در يک شهرى نفوذ دارد مردم چشم و گوششان به آن است، با يک عالم ديگرى که آن هم نظير اوست، اختلافشان ظاهر بشود، اختلاف سليقه را برسانند به اختلاف درجمعه‏‌ها و جماعات و در جاهاى عمومى، اين همچو نيست که اختلاف زيد و عمرو است، اين يک اختلافى است که هر شهر را دو قسمت مى‏ کند، دو بخش مى‏ کند، يک بخش از آن ور، يک بخش به اين‏ور، و اين کم کم اضافه مى‏ شود. دشمن هاى ما هم حوصله‌شان خيلى زياد است، حالا نقشه مى ‏کشند براى پنجاه سال ديگر. اين همين طور کم کم جلو مى‏ رود، اين فساد جلو مى‏ رود تا يک روزى که مهيا بشود کشور براى اينکه در داخل خودش يک انفجار حاصل بشود...!» (صحيفه امام، ج‏18، ص 477)
اينها شعر است! همه خودمان را مى‏ خواهيم!

«...يك ملتى يك مملكت را به شما سپرده است براى اينكه حفظش بكنيد و مصالحش را ايجاد بكنيد و متحقق بكنيد. اگر بنا باشد كه شما با هم شروع كنيد به جنگ و نزاع و آن هم نه براى خاطر اينكه يكى مصلحت را اين مى‏داند، يكى نمى‏ داند؛ اينها شعر است! همه خودمان را مى‏ خواهيم!...» (صحيفه امام، ج‏13، ص: 201)


اختلاف افکن، عامل دشمن است، شاید خودش ملتفت نباشد!

«... اگر بنا باشد که شما به جاى اینکه اقتصاد مردم را درست کنید، به جاى اینکه این کشور را بررسى کنید، ببینید کجاهاست که مخروبه است و مردم از همه چیز ساقط هستند، به جاى این اگر بنشینید سر مسند و با حرف و با فحاشى به هم، مسائل را غفلت از آن بکنید، این‌‌‌‌ همان است که قدرتهاى بزرگ مى‏ خواهند تا این مملکت خرابه بماند و صداى مردم درآید. این‌‌‌‌ همان است. شما هم عمال آمریکایید، منتها ملتفت نیستید! یک عاملى داریم که مستقیماً از سفارت آمریکا دستور مى‏ گیرد، یک عاملى داریم که براى او کار مى‏ کند و خودش نمى‏ فهمد. خود آدم نمى‏ فهمد که براى کى دارد کار مى‏ کند. اگر شما به مردم کار نداشته باشید، به مصالح مردم، به مصالح کشور کار نداشته باشید، فقط مشغول این باشید که من چطور، شما چطور، من چطورم، شما چطورید، مردم با من هستند، مردم با شما هستند، اگر فکر این باشید، این‌‌‌‌ همان است که آمریکا مى‏ خواهد و شما از عمّال آمریکا هستید...» (صحیفه امام، ج‏۱۳، ص۲۰۳)
کسي که بر وحدت صدمه بزند خائن است

«...اگر كسى يك كلمه بگويد كه به اين وحدت صدمه بزند، اين معصيت كار كه هست هيچ، خائن كه هست هيچ، معصيت يك معصيتى است كه ممكن است كه يك كشورى را به هم بزند. اگر كارشكنى براى اين وحدت بشود، اين وحدتى كه الآن در بين ملت ما موجود است، بين دولت و ملت ما موجود است، اگر يك نفر خدشه بكند بر اين، بخواهد به هم بزند اين وحدت را، اين معصيت خدا را كرده است و در حضور خدا، معصيت خدا را كرده است و علاوه بر اين جنايت بر جمهورى اسلام كرده....» (صحيفه امام، ج‏19، ص206)
telegram 19dey.com

تگها: خطبه هاي وحدت شکن

شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ١۶-٠٣-١٣٩٣, ١٩:١١