سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

"ستم‌گران سر آسوده بر بالين نخواهند گذاشت"

طي چند روز گذشته ما نظاره‌گر شجاع‌ترين مردمان بوده‌ايم که بدترين‌ها را به زير افکندند.مسلح به هيچ، جز شوري انقلابي و اميدي به فرداي بهتر، .اين  پيامي نهايي بود به ددمنشي‌هاي ديکتاتوري که تحت حمايت رهبران اروپايي و رؤساي جمهور گوناگون ايالات متحده امريکا قرار داشت.

زين‌العابدين بن علي، رئيس جمهور تونس، پس از 23 سال خون‌بار که توصيف آن مثنوي هفتاد من کاغذ مي‌طلبد، همچون موشي کثيف دمش را روي کولش گذاشت و گريخت.

اگر او ذره‌اي از شجاعت را که مردمانش بروز دادند در خود داشت، ممکن بود بيش از اين در کشور بماند؛ هرچند، زهره بيشتر اين ستم‌گران، از سيرسيرکي کوچک نيز کم‌تر است.

زوال بن علي آن هنگام آغاز شد که پليس از فروختن ميوه توسط تحصيل‌کرده 26 ساله بي‌کاري به بهانه مجوز جلوگيري کرد. محمد بوعزيزي در 17 دسامبر به خودسوزي اقدام کرد و در پايتخت تونس از شدت سوختگي، به گونه‌اي دهشت‌ناک درگذشت.

و اين آخرين ني بوريا بود؛ لحظه‌اي مشخص که آتش راه‌پيمايي‌ها، اعتراضات و تظاهرات‌ها را در سراسر تونس برافروخت.

آشکار شدن تباهي و زندگي محيرالعقول بن علي و همسر حريص‌اش در ميان اسناد ويکي‌ليکس، دمي بود بر شعله‌هاي آتش خشم مردم؛ مردمي که با فلاکت و فقر و بدبختي دست به گريبان بودند.

مي‌دانستم که زمان آن فرا رسيده است. در آن هنگام که کاروان زنده‌باد فلسطين در سال 2009، در ميانه مسير خود به غزه وارد تونس شد، تمناي سوزان آزادي را در ديدگان اين مردم بي‌باک ديده بودم.

کاروان ما، اشباح پليس مخفي را مي‌ديد که در ميان جمعيت رخنه کرده بودند تا جمعيت را از استقبال زنده‌باد فلسطين منع کنند.

سپاهي پرشمار از جاسوسان، مزدوران و اوباش نگذاشتند تا در مسجد نماز بگذاريم.

با اين وصف، مردم بر جاي خود ايستادند و ما را تشويق کردند؛ آن گونه که من هيجان‌زده از خودرو خارج شدم و تمامي زناني را که در آن جا گرد آمده بودند در آغوش گرفتم.

هدايا و کارت‌هايي را با يکديگر رد و بدل کرديم و سپس، دريافتم که 24 ساعت بعد، هر زني را که من در خيابان، شادي خود را با او قسمت کرده بودم، بازداشت شده و مورد بازجويي قرار گرفته بودند.

سازمان‌هاي حقوق بشر همواره سبعيت رژيم بن علي را محکوم و افشا مي‌کردند اما اين امر موجب نشد که امريکا و رهبران اروپايي پا در ميان بگذارند و با وارد آوردن فشار از وحشي‌گري جلوگيري کنند.

در کمال تاسف، منافع غرب در برخورد وحشيانه و سرکوب مردم بود.

و اکنون، تونس يک ديکتاتور را به زير کشاند هرچند اين کشور هم‌چنان در حالت اضطرار به سر مي‌برد. روزها و هفته‌هاي آينده، براي مردم تونس که به دنبال آزادي و رهايي هستند، لحظات دشواري خواهد بود. خدايا! آن‌ها خون خود را براي آن هزينه کرده‌اند و ما بايد هميشه ياد و خاطره شهدايشان را گرامي‌ بداريم.

هيچ‌ يک از سياست‌مداران، پليس مخفي و نيروهاي نفرت‌انگيز دولتي از اين زمان به بعد ديگر روي آفتابي شدن ندارند و تعدادي از آن‌ها در سايه ترس چنبرک زده‌اند.

اما شايد بزرگ‌ترين نمايش بزدلانه در تمامي اين بخش از داستان در کاخ سفيد رخ نماياند.

هيچ‌ صداي محکوميتي شنيده نمي‌شود، هيچ کس انتقادي نمي‌کند، هيچ کس از باراک اوباما و هيلاري کلينتون نخواست تا با فشار بر دولت تونس، تيراندازي هفته‌هاي اخير به سوي انسان‌هاي بي‌سلاح، زنان و کودکان را متوقف کنند.

و اخبار برآمده از اين رژيم فاسد و مافياگونه هيچ کدام از آنان را شگفت‌زده نکرد. بايد سپاسگزار نامه‌اي در ويکي‌ليکس باشيم که به دست سفير رابرت گودک در يک جمله گفته شده بود: "تباهي در حلقه داخلي رو به افزايش است."

با اين حال، با وجود تداوم بي‌عدالتي و قساوت بي‌امان، فرياد اين قدرت‌مندترين ملت روي زمين، فقط صدايي نحيف نبود ... تا آن که يار شفيق امريکا، بن علي از کشور گريخت.

واقعيت اين است که دولت‌مردان امريکا دوست دارند با ستم‌کاران هم‌پيمان باشند و حتي مشوق رفتارهاي مستبدانه نيز هستند. مصر يکي از بزرگ‌ترين نمونه‌هاست که زندان‌هايش مملو از رهبران مخالف سياسي است. حسني مبارک يکي از مزدوران عمو سام و يکي از بزرگ‌ترين دريافت‌کنندگان کمک در کنار رژيم صهيونيستي به شمار مي‌رود.

مواجهه پاکستان با مردم‌اش کمي بهتر است. يادداشت سفير امريکا در اسلام‌آباد، آن پاترسون را که در يکي از يادداشت‌هاي ويکي‌ليکس ديده مي‌شد و درباره نقض حقوق بشر به دست ارتش پاکستان بود را به ياد مي‌آوريد؟ و سپس پاترسون واشنگتن را از اظهار نظر درباره اين روي‌داد برحذر داشت.

اما اکنون امريکا درباره وضعيت تونس سخن گفته است ... آن هنگام که بن علي در ارتفاع 30 هزار پايي در درون هواپيما نشسته بود، مايک هامر، سخنگوي کاخ سفيد در بيانيه‌اي گفت: "ما خشونت‌هاي جاري نسبت به شهروندان در تونس را محکوم مي‌کنيم و از مقامات تونس مي‌خواهيم که تعهدات خود را به طور کامل به انجام برساند ... از جمله رعايت حقوق بشر و اصلاحات بسيار ضروري سياسي."

باورکردني نيست. بسيار کوتاه، بسيار دير. در حقيقت اين بيانيه مي‌توانست از زمان رونالد ريگان در هر مقطعي منتشر شود.

با اين حال من مي‌گويم، امريکا درباره حقوق بشر در مغرب، پاکستان، مصر و فلسطين هيچ سخني نمي‌گويد مگر بسيار اندک.

هنگامي واي محکوميت امريکايي‌ها به گوش مي‌رسد که ستم‌گران در پشت سر خود بيش از 60 شهيد و تعداد بي‌شماري مجروح برجاي گذاشته باشند.

من به سفارت تونس در لندن خواهم رفت و همان‌گونه که پيش از انجام دادم، هم‌پاي برادران و خواهران تونسي خودم و حاميان آن‌ها مبارزه خواهم کرد.

کشته‌شدگان را از ياد نخواهيم برد؛ ما در برابر شجاعت و دلاوري بسياري که هم‌چنان در تلاش براي بازپس گيري کشورشان هستند سر تعظيم فرود خواهيم آورد. دست به دعا برمي‌داريم و مي‌خواهيم که از لحظه به بعد، هيچ ستم‌گري سر آسوده بر بالين نگذارد.

امشب ما همه تونسي هستيم.

--------------------------------------------------------------
نويسنده اين يادداشت، خانم ايوان ريدلي، رئيس اروپايي اتحاديه بين‌المللي زنان مسلمان است. وي هم‌چنين هدايت دو برنامه در پرس تي‌وي را بر عهده دارد.
telegram 19dey.com

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٢۶-١٠-١٣٨٩, ٠٠:٠٣

   

پر مبحث ترین ها